Зиҳии мақсӯди аслӣ аз вуҷӯди одаму ҳавво

زهی مقصود اصلی از وجود آدم و حوا

Ғарази зоти ҳумоюни ту аз дунёу моФиҳо

غرض ذات همایون تو از دنیا و مافیها

Туфайлат дар вуҷӯди арзу смоءи олӣу соФл

طفیلت در وجود ارض و سماء عالی و سافل

Китоби офаринишро ба ном наАМИТ тғро

کتاب آفرینش را به نام نامیت طغرا

Рух аз хоби адами ношстаҳ буд одам ки фарқи ту

رخ از خواب عدم ناشسته بود آدم که فرق تو

Мклл шуд ба тоҷи лоФтӣу афсари лӯло

مکلل شد به تاج لافتی و افسر لولا

Шуд аз дастати қавии дайни худои ойини пайғамбар

شد از دستت قوی دین خدا آیین پیغمبر

Шикаст аз бозуяти миқдори лоату иззати азо

شکست از بازویت مقدار لات و عزت عزا

Нагаштигар тарози гулшани дайни сару болоят

نگشتی گر طراز گلشن دین سر و بالایت

Надидӣ то абади болои лои перояи ало

ندیدی تا ابد بالای لا پیرایه الا

Дар он рӯзи саломати сӯз каз хӯн ялон гардад

در آن روز سلامت سوز کز خون یلان گردد

Чу рӯй Лайлӣу домони маҷнӯни лолаи гавани саҳро

چو روی لیلی و دامان مجنون لاله گون صحرا

Камон бар гӯша бар бандади гиреҳ чун абрӯии Лайлӣ

کمان بر گوشه بر بندد گره چون ابروی لیلی

Илм бигушоед аз парчами гиреҳ чун турраи Лайло

علم بگشاید از پرچم گره چون طرهٔ لیلا

зи ошӯби замину зи гиру дори пар дилон уфтад

ز آشوب زمین و ز گیر و دار پر دلان افتد

Бдонсони осмонро ларза бар тани раъша бар аъзо

بدانسان آسمان را لرزه بر تن رعشه بر اعضا

Ки печади барраро бар пой , ҳабли каффаи мизон

که پیچد بره را بر پای، حبل کفهٔ میزان

ДроФтди говро бар шох , банди таркиши ҷавзо

درافتد گاو را بر شاخ، بند ترکش جوزا

Яке бо фатҳи ҳамбозии яке бо марги ҳам болин

یکی با فتح همبازی یکی با مرگ هم بالین

Якеро аждаҳо бар кафи яке дар коми аждарҳо

یکی را اژدها بر کف یکی در کام اژدرها

Кунӣ чун азми разми хасми ҷбрили амин дар дам

کنی چون عزم رزم خصم جبریل امین در دم

Кашад пеши раҳати Рахшии замини пўӣу фалаки паймо

کشد پیش رهت رخشی زمین پوی و فلک پیما

СроФилти равон аз рости миколти давон аз чап

سرافیلت روان از راست میکالت دوان از چپ

Млоик лоФтӣ хонон барандат то сафи ҳиҷо

ملایک لافتی خوانان برندت تا صف هیجا

Ба дастии теғ чун об ва ба дастии рмҳ чун оташ

به دستی تیغ چون آب و به دستی رمح چون آتش

Барангезии ткоўри длдли ҳомӯни навард аз ҷо

برانگیزی تکاور دلدل هامون نورد از جا

Аён дар оташи теғи ту събонҳои барқи афшон

عیان در آتش تیغ تو ثعبان‌های برق افشان

Ниҳон дар оби шамшери ту дарёҳои тӯфони зо

نهان در آب شمشیر تو دریاهای طوفان‌زا

Агар ҳалами худовандии нёўизд ба бозуят

اگر حلم خداوندی نیاویزد به بازویت

Чу ёзии дасти сӯии теғу тозӣ бар сафи аъдо

چو یازی دست سوی تیغ و تازی بر صف اعدا

зи барқи зулфиқорат хирман ҳастӣ чунон сӯзад

ز برق ذوالفقارت خرمن هستی چنان سوزد

Ки ҷондорӣ нагардад то қиёмат дар ҷаҳони пайдо

که جانداری نگردد تا قیامت در جهان پیدا

зи хоки остону гирд нълинт кунад ризвон

ز خاک آستان و گرد نعلینت کند رضوان

Абири сунбули ғулмону кӯҳли наргиси ҳўро

عبیر سنبل غلمان و کحل نرگس حورا

зи афъолу сифоту зотат огаҳ нестам лекин

ز افعال و صفات و ذاتت آگه نیستم لیکن

Туе донам эмоми халқи баъд аз Мустафои ҳқо

تویی دانم امام خلق بعد از مصطفی حقا

Ба ҳар каси ғайри ту номи эмом алҳақ бидон монад

به هر کس غیر تو نام امام الحق بدان ماند

Ки бар гӯсолаи заррини хитоби рабии алоълӣ

که بر گوسالهٔ زرین خطاب ربی‌الاعلی

Ману андешаи мадҳи ту , бод аз ин ҳаваси шармам

من و اندیشهٔ مدح تو، باد از این هوس شرمم

Чисони пурди магаси ҷоӣӣ ки резади болу пари анқо

چسان پرد مگس جائی که ریزد بال و پر عنقا

Ба аднии пояи мадҳу саноят кӣ расад гарчи

به ادنی پایهٔ مدح و ثنایت کی رسد گرچه

Ба ртбт бугзарад наср аз сурайёи шеър аз шуъаро

به رتبت بگذرد نثر از ثریا شعر از شعرا

Чаҳ хезад аз ман ва аз мадҳи ман эй холиқи гетӣ

چه خیزد از من و از مدح من ای خالق گیتی

Ба мадҳи ту фарози аршу курсӣ аз азал гуё

به مدح تو فراز عرش و کرسی از ازل گویا

Каломи аллоҳ мдиҳ туасту ҷбрили амини рофеъ

کلام الله مدیح توست و جبریل امین رافع

Паямбари ровӣу маддоҳи зотати холиқи якто

پیمبر راوی و مداح ذاتت خالق یکتا

Буд мақсӯди ман зи ин як ду байти изҳори ин матлаб

بود مقصود من ز این یک دو بیت اظهار این مطلب

Ки донад дӯст бо душман чаҳ дар дунё чаҳ дар уқбо

که داند دوست با دشمن چه در دنیا چه در عقبی

Туу авлоди амҷод киром туаст ҳотиф ро

تو و اولاد امجاد کرام توست هاتف را

Эмому пешвоу муқтадоу шоФъу мавло

امام و پیشوا و مقتدا و شافع و مولا

Шҳо ман бандаи комрўзм ба поёни рафта аз исён

شها من بنده کامروزم به پایان رفته از عصیان

Худо донад ки умедам ба меҳр туаст дар фардо

خدا داند که امیدم به مهر توست در فردا

Паии бозори фардои қиёмати ҷузи влои ту

پی بازار فردای قیامت جز ولای تو

Матоъӣ нест дар дастами манам он рӯз ва ин коло

متاعی نیست در دستم منم آن روز و این کالا

Напиндорам ки фардои қиёмати тира гаван гардад

نپندارم که فردای قیامت تیره‌گون گردد

Муҳибони туро аз дӯди оташи ғарраи ғро

محبان تو را از دود آتش غرهٔ غرا

Қасими дӯзаху ҷинати туе дар арсаи маҳшар

قسیم دوزخ و جنت تویی در عرصهٔ محشر

Ғуломони туро андешаи дӯзах буд ? ҳошо !

غلامان تو را اندیشهٔ دوزخ بود ؟ حاشا !

Алои пайваста то аҳбобро аз шавқ ме гардад

الا پیوسته تا احباب را از شوق می‌گردد

зи дидори рухи аҳбоби равшани дидаи бино

ز دیدار رخ احباب روشن دیدهٔ بینا

Муҳибони туро равшани зи рӯяти дидаи ҳақи байн

محبان تو را روشن ز رویت دیدهٔ حق بین

Ҳасудони туро бебаҳра зон рухи дидаи аъамӣ

حسودان تو را بی‌بهره زان رخ دیدهٔ اعمی