Рӯзи васлам ба тан ором набошад ҷон ро

روز وصلم به تن آرام نباشد جان را

Ки дамодам кунад андешаи шаби ҳиҷрон ро

که دمادم کند اندیشه شب هجران را

Оҳ агар ишвагариҳои Зулайхо созад

آه اگر عشوه گری‌های زلیخا سازد

Ғофил аз ҳасрати ёқӯби маи канъон ро

غافل از حسرت یعقوب مه کنعان را