Лабам хамӯш зи овози муддао талабӣ аст

لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است

Ки муддао талабидани зи ёр беадабӣ аст

که مدعا طلبیدن ز یار بی‌ادبی است

Ҳакими ҷоми ҷаму оби Хизр чун гуяд

حکیم جام جم و آب خضر چون گوید

Муроди ҷоми зҷоҷӣу бода ънбӣ аст

مراد جام زجاجی و بادهٔ عنبی است

Наранҷам ар сухан талх гуядам ки зи пай

نرنجم ار سخن تلخ گویدم که ز پی

ШкрФшони лабаш аз хандаҳои зер лабӣ аст

شکرفشان لبش از خنده‌های زیر لبی است

Шаб аз ҷафои ту май нолам ва чу ме нагарм

شب از جفای تو می‌نالم و چو می‌نگرم

Ҳамон дуои ту бо нолаҳои нима шабӣ аст

همان دعای تو با ناله‌های نیمه شبی است

Ба як киришмаи чашми фусунгар ту шавад

به یک کرشمهٔ چشم فسونگر تو شود

Яке ҳалоки яке зиндаи ин чаҳ булъаҷабӣ аст

یکی هلاک یکی زنده این چه بوالعجبی است

Баради дил аз ҳамаи каси назм ӯ ки ҳотиф ро

برد دل از همه کس نظم او که هاتف را

Малоҳати аҷамӣу фасоҳат арабӣ аст

ملاحت عجمی و فصاحت عربی است