Гуфтам нагарм рӯй ту гуфто ба қиёмат

گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت

Гуфтам рӯм аз кӯии ту гуфто ба саломат

گفتم روم از کوی تو گفتا به سلامت

Гуфтам чаҳ хуш аз кор ҷаҳон гуфт ғами ишқ

گفتم چه خوش از کار جهان گفت غم عشق

Гуфтам чаҳ буд ҳосил он гуфт надомат

گفتم چه بود حاصل آن گفت ندامت

Ҳар ҷо ки яке қомат мавзун нигарад дил

هر جا که یکی قامت موزون نگرد دل

Чун соя ба поиш фиканд раҳли иқомат

چون سایه به پایش فکند رحل اقامت

Дар хулд агар паҳлавӣ тӯбоам нишонанд

در خلد اگر پهلوی طوبیم نشانند

Дил мекашадам боз ба он ҷилваи қомат

دل می‌کشدم باز به آن جلوهٔ قامت

Умрами ҳама дар ҳиҷр ту бигузашт ки рӯзӣ

عمرم همه در هجر تو بگذشت که روزی

Дар бар кунам аз васли ту ташрифи каромат

در بر کنم از وصل تو تشریف کرامت

Домани зи кафам май кашӣ ва май рӯй имрӯз

دامن ز کفم می‌کشی و می‌روی امروز

Дасти ману домони ту фардои қиёмат

دست من و دامان تو فردای قیامت

Имрӯзи басии пеш ту хоранд ва пас аз марг

امروز بسی پیش تو خوارند و پس از مرگ

Бар хоки шаҳидони ту хораст аломат

بر خاک شهیدان تو خار است علامت

Носеҳ ки Рахши дидаи кафи хеш бурӣда аст

ناصح که رخش دیده کف خویش بریده است

Ҳотиф ба чаҳ рӯ мекунадам бози маломат

هاتف به چه رو می‌کندم باز ملامت