Чаҳ гӯямат ки дилам аз ҷдоӣит чун аст

چه گویمت که دلم از جدائیت چون است

Дилами ҷудои зи ту дил нест қатра хӯн аст

دلم جدا ز تو دل نیست قطرهٔ خون است

Ту кардае дили ман хӯн ва то з ғусса кунӣ

تو کرده‌ای دل من خون و تا ز غصه کنی

Дубораи хӯн ба дилами пурсими дилат чун аст

دوباره خون به دلم پرسیم دلت چون است

На зулфу холу рухи Лайлӣ , он дигар чиз аст

نه زلف و خال و رخ لیلی، آن دگر چیز است

Ки офати дилу сабру қарор маҷнӯн аст

که آفت دل و صبر و قرار مجنون است

зи мӯри камтарам ва май кашам ба қӯти ишқ

ز مور کمترم و می‌کشم به قوت عشق

Ба дӯши борӣ , каз ҳади пел афзӯн аст

به دوش باری، کز حد پیل افزون است

з ман буридӣ агар меҳр бесабаб донам

ز من بریدی اگر مهر بی‌سبب دانم

Ки ин на кори ту ин кор , кор гардун аст

که این نه کار تو این کار ، کار گردون است

Агар ба қомат мавзун кашад дили ҳотиф

اگر به قامت موزون کشد دل هاتف

На ҷурм ӯ ки тақозои табъ мавзун аст

نه جرم او که تقاضای طبع موزون است