На бо ман дӯст он гуфт ва на он кард

نه با من دوست آن گفت و نه آن کرد

Ки бо душман тавон гуфт ва тавон кард

که با دشمن توان گفت و توان کرد

Гирифт аз ман дил ва зад роҳи дайнам

گرفت از من دل و زد راه دینم

зи дайну дили гузаштами қасд ҷон кард

ز دین و دل گذشتم قصد جان کرد

Кӣ аз шармандагӣ бо меҳрбонон

کی از شرمندگی با مهربانان

Тавон гуфт ончии он номеҳрбон кард

توان گفت آنچه آن نامهربان کرد

Маниш аз мардумон рух ме наҳафтум

منش از مردمان رخ می‌نهفتم

Ситами байни кохр аз ман рух ниҳон кард

ستم بین کآخر از من رخ نهان کرد

Ту бо ман кардӣ аз ҷавр ончӣ кардӣ

تو با من کردی از جور آنچه کردی

Ман аз шарм ту гуфтам осмон кард

من از شرم تو گفتم آسمان کرد

Ду олам суд кард он кас ки дар ишқ

دو عالم سود کرد آن کس که در عشق

Дилии дрбохт ё ҷонӣ зиён кард

دلی درباخت یا جانی زیان کرد

На аз кини хӯни ҳотифи рехти он шӯх

نه از کین خون هاتف ریخت آن شوخ

Вафоӣ ӯ ба куштан имтиҳон кард

وفای او به کشتن امتحان کرد