Доне ки дилбар бо дилам чун кард ва ман чун кардамаш

دانی که دلبر با دلم چون کرد و من چون کردمش

ӯ аз ҷафо хӯн кард ва ман аз дида берун кардамаш

او از جفا خون کرد و من از دیده بیرون کردمش

Гуфто чаҳ шуд он дил ки ман аз баси ҷафо хӯн кардамаш

گفتا چه شد آن دل که من از بس جفا خون کردمش

Гуфтам ки бо хӯни ҷигар аз дида берун кардамаш

گفتم که با خون جگر از دیده بیرون کردمش

Гуфт он бути паймони гусали ҷустами азу чун ҳоли дил

گفت آن بت پیمان‌گسل جستم ازو چون حال دل

Хӯн ваем бодои бҳл каз баси ҷафо хӯн кардамаш

خون ویم بادا بحل کز بس جفا خون کردمش

Носеҳ ки мезад лофи ақл аз ҳасани Лайлӣ вааш батон

ناصح که می‌زد لاف عقل از حسن لیلی وش بتان

Як шама бинмудам ба ӯ ошиқ на маҷнӯн кардамаш

یک شمه بنمودم به او عاشق نه مجنون کردمش

зи афсонаи ворастагии рустами зи шарми муддаӣ

ز افسانهٔ وارستگی رستم ز شرم مدعی

Афсона Эй гуфтам вазони афсона афсун кардамаш

افسانه‌ای گفتم وزان افسانه افسون کردمش

Аз ашк гулгун кардамаш гулгуни рухи ороста

از اشک گلگون کردمش گلگون رخ آراسته

Мавзуни қади нави хостаҳ аз табъ мавзун кардамаш

موزون قد نو خاسته از طبع موزون کردمش

Ҳотифи з ҳар каси ҳоли дили ҷустам чу ӯ маҳзун шудам

هاتف ز هر کس حال دل جستم چو او محزون شدم

Вари ҳол дил гуфтам ба ӯ чун хеш маҳзун кардамаш

ور حال دل گفتم به او چون خویش محزون کردمش