Гувоҳӣ диҳад чеҳраи зарди ман

گواهی دهد چهرهٔ زرد من

Ки дардӣ буд бе давои дарди ман

که دردی بود بی‌دوا درد من

Шудам хок агар аз ҷафояш мабод

شدم خاک اگر از جفایش مباد

Нишинад ба домон ӯ гирди ман

نشیند به دامان او گرد من

Ба гулзори ман эй сабо чун рисӣ

به گلزار من ای صبا چون رسی

Бигӯ бо гули нози пурвирди ман

بگو با گل ناز پرورد من

Кигар як назар рӯй ман бенгарӣ

که گر یک نظر روی من بنگری

Тараҳҳум кунӣ бар рухи зарди ман

ترحم کنی بر رخ زرد من

Вагар як нафаси оҳ ман бишинавӣ

وگر یک نفس آه من بشنوی

Ҷигари сўздт аз дами сарди ман

جگر سوزدت از دم سرد من