Чу не ноладам устихон аз ҷудоӣ

چو نی نالدم استخوان از جدایی

Фиғон аз ҷудои фиғон аз ҷудоӣ

فغان از جدایی فغان از جدایی

Қафас ба буд булбулиро ки нолад

قفس به بود بلبلی را که نالد

Шабу рӯз дар ошён аз ҷудоӣ

شب و روز در آشیان از جدایی

Диҳад ёд аз неки бинӣ ба гулшан

دهد یاد از نیک بینی به گلشن

Баҳор аз висолу хазон аз ҷудоӣ

بهار از وصال و خزان از جدایی

Чисон ман нанолам зи ҳиҷрон ки нолад

چسان من ننالم ز هجران که نالد

Замин аз фироқ , осмон аз ҷудоӣ

زمین از فراق، آسمان از جدایی

Ба ҳар шохи ин боғ мурғӣ сарояд

به هر شاخ این باغ مرغی سراید

Ба лаҳнӣ дигар достон аз ҷудоӣ

به لحنی دگر داستان از جدایی

Чу шамъам ба ҷон оташ уфтад ба базмӣ

چو شمعم به جان آتش افتد به بزمی

Ки ояд сухан дар миён аз ҷудоӣ

که آید سخن در میان از جدایی

Кашад ончии хошок аз барқи сӯзон

کشد آنچه خاشاک از برق سوزان

Кашидааст ҳотифи ҳамон аз ҷудоӣ

کشیده است هاتف همان از جدایی