Куҷое дар шаби ҳиҷрон ки зориҳои ман бинӣ

کجایی در شب هجران که زاری‌های من بینی

Чу шамъ аз чашми гирёни ашкбориҳои ман бинӣ

چو شمع از چشم گریان اشکباری‌های من بینی

Куҷое эй ки хандонами зи васлат дӯш ме дидӣ

کجایی ای که خندانم ز وصلت دوش می‌دیدی

Ки имшаби гиряҳои зору зориҳои ман бинӣ

که امشب گریه‌های زار و زاری‌های من بینی

Куҷое эй қадаҳҳо аз кафи ағёри нӯшида

کجایی ای قدح‌ها از کف اغیار نوشیده

Ки аз ҷоми ғамати хунобаи хориҳои ман бинӣ

که از جام غمت خونابه خواری‌های من بینی

Шабӣ чанд аз худо хоҳам ба хилват то саҳаргоҳон

شبی چند از خدا خواهم به خلوت تا سحرگاهان

Нишинӣ бо ману шаби зиндаи дориҳои ман бинӣ

نشینی با من و شب زنده‌داری‌های من بینی

Шудам ёри ту ва аз ту надидам ёрӣ ва хоҳам

شدم یار تو و از تو ندیدم یاری و خواهم

Ки ёри ман шӯй эй ёру ёриҳои ман бинӣ

که یار من شوی ای یار و یاری‌های من بینی

Барои имтиҳон то май туоне бори дарду ғам

برای امتحان تا می‌توانی بار درد و غم

Буна бар дӯши ман то бурдбориҳои ман бинӣ

بنه بر دوش من تا بردباری‌های من بینی

Барои ёдгори хеши шеърӣ чанд аз ҳотиф

برای یادگار خویش شعری چند از هاتف

Навиштам то пас аз ман ёдгориҳои ман бинӣ

نوشتم تا پس از من یادگاری‌های من بینی