Зиҳӣ аз рухи ту пайдои ҳамаи ояти худоӣ
زهی از رخ تو پیدا همه آیت خدایی
зи ҷамолати ошкорои ҳамаи фари кибриёе
ز جمالت آشکارا همه فر کبریایی
Нспрдмии дили осон ба ту рӯзи ошноӣ
نسپردمی دل آسان به تو روز آشنایی
Хабарем будӣ он рӯз агар аз шаби ҷудоӣ
خبریم بودی آن روز اگر از شب جدایی
Набӯд ба базмат эй шаҳи раҳи ин гадои ҳамин бас
نبود به بزمت ای شه ره این گدا همین بس
Ки ба кӯчаи ту гоҳе будам раҳи гадоӣ
که به کوچهٔ تو گاهی بودم ره گدایی
Ҳамаи ҷо ба бевафое мисланд хуби рӯйон
همه جا به بیوفایی مثلند خوب رویان
Ту миёни хубрӯён мислии ба бе вафое
تو میان خوبرویان مثلی به بیوفایی
Ту даруни пардаи халқӣ ба ту мубтало надонам
تو درون پرده خلقی به تو مبتلا ندانم
Ба чаҳ ҳила май барии дили ту ки рух наме намое
به چه حیله میبری دل تو که رخ نمینمایی
Шуд аз ошноииши ҷони зи тан ва кунун ки байнам
شد از آشناییش جان ز تن و کنون که بینم
Дил ошно надорад хабарии зи ошноӣ
دل آشنا ندارد خبری ز آشنایی
Гиреҳӣ агар чаҳ ҳаргиз нагушӯдаам тамаъи байн
گرهی اگر چه هرگز نگشودهام طمع بین
Ки зи зулф ёр дорам ҳаваси гиреҳи гушойӣ
که ز زلف یار دارم هوس گرهگشایی
Ҳамаи орзӯии ҳотифи туе аз ду оламу бас
همه آرزوی هاتف تویی از دو عالم و بس
Ҳамаи ком ӯ барояд агар аз дараш даройӣ
همه کام او برآید اگر از درش درآیی