Ҳайфи зи ҳоҷии набии гавҳари баҳри вуҷӯд

حیف ز حاجی نبی گوهر بحر وجود

Каз ситами осмони гашти ниҳон дар замин

کز ستم آسمان گشت نهان در زمین

Дар гарони қӣматӣ буду сипеҳр аз ҷафо

در گران قیمتی بود و سپهر از جفا

Дар дили хокаши ниҳоди сохт чу ганҷаши дафин

در دل خاکش نهاد ساخت چو گنجش دفین

Рафт азин гулистон чун гулу аҳбоб ро

رفت ازین گلستان چون گل و احباب را

Монад азуи доғу дард дар дилу ҷони ҳазин

ماند ازو داغ و درد در دل و جان حزین

Ҷониби хулди барин бори сафари баст ва шуд

جانب خلد برین بار سفر بست و شد

Дар рўзоти ҷинони ҳамнафаси ҳури айн

در روضات جنان همنفس حور عین

Чун зи ғами ободи даҳр , гашти малул ва ба шавқ

چون ز غم آباد دهر، گشت ملول و به شوق

Кард аз ин хокдони рӯ ба мақоми амин

کرد از این خاکدان رو به مقام امین

Хома ҳотиф навишт аз паии таърих ӯ

خامهٔ هاتف نوشت از پی تاریخ او

Манзили ҳоҷии набии боди биҳишти барин

منزل حاجی نبی باد بهشت برین