Хусрави кишвари сухани муштоқ
خسرو کشور سخن مشتاق
Соҳиби рои перу табъи ҷавон
صاحب رای پیر و طبع جوان
Қутби содоти он ки ме бахшед
قطب سادات آن که میبخشید
Қолаби лафзро зи маънии ҷон
قالب لفظ را ز معنی جان
Он ки аз баҳри табъи гўҳрзоӣ
آن که از بحر طبع گوهرزای
Чун шудӣ дар шоҳвори афшон
چون شدی در شاهوار افشان
Аз лолии назм ӯ гаштӣ
از لالی نظم او گشتی
Мунфаили гавҳару хаҷали Аммон
منفعل گوهر و خجل عمان
Он ки ашъор ӯ ки дар ҳар як
آن که اشعار او که در هر یک
Ошкораст розҳои ниҳон
آشکار است رازهای نهان
Ошиқони рости чораи ғами ишқ
عاشقان راست چارهٔ غم عشق
Орифони рости мояи ирфон
عارفان راست مایهٔ عرفان
Онкии пайваста аз ҳиҷоби хафо
آنکه پیوسته از حجاب خفا
Барадӣ аз хомаи мидоди баён
بردی از خامه مداد بیان
Наварӯсони бикри маънӣ ро
نوعروسان بکر معنی را
Мўкшони сӯии ҷилваи гоҳи аён
موکشان سوی جلوهگاه عیان
Тӯтии базлаи гӯии гулшани даҳр
طوطی بذله گوی گلشن دهر
Булбул хуш навой боғи ҷаҳон
بلبل خوش نوای باغ جهان
Чун дарин танг ошиёна надид
چون درین تنگ آشیانه ندید
Ҷои парвозу арсаи тайрон
جای پرواز و عرصهٔ طیران
Тоири рӯҳи ломкни сайраш
طایر روح لامکن سیرش
Кард оҳанги равзаи ризвон
کرد آهنگ روضهٔ رضوان
Ҳайфу сдҳиФ аз он ягонаи даҳр
حیف و صدحیف از آن یگانهٔ دهر
Ҳайфу сдҳиФ аз он ваҳиди замон
حیف و صدحیف از آن وحید زمان
Ки сарои бӯстони умраш ро
که سرا بوستان عمرش را
Мавсим дай раседу фасли хазон
موسم دی رسید و فصل خزان
Аз навой ҳаёт чун лаби баст
از نوای حیات چون لب بست
Он хуши оҳанги мурғи хуши алҳон
آن خوش آهنگ مرغ خوش الحان
Шуд тзрўш ба боғи навҳаи саро
شد تذروش به باغ نوحه سرا
Андалебаш ба боғ марсия хон
عندلیبش به باغ مرثیه خوان
Рафт ва дар мотаму мусӣбат ӯ
رفت و در ماتم و مصیبت او
Аз замин шуд баланд то кайвон
از زمین شد بلند تا کیوان
Аз дили шайху шоби нолау оҳ
از دل شیخ و شاب ناله و آه
Аз лаби марду зани хурӯшу фиғон
از لب مرد و زن خروش و فغان
Чун сӯии боғ хулд кард оҳанг
چون سوی باغ خلد کرد آهنگ
Ҳотиф аз хомаи шикастаи забон
هاتف از خامهٔ شکسته زبان
Баҳр таърих зад рақам ( доим
بهر تاریخ زد رقم (دایم
Ҷоми муштоқи боди саҳни ҷинон )
جام مشتاق باد صحن جنان)