Олудҳои ба хӯни ман ҷони нисори даст

آلودهای به خون من جان نثار دست

Корами тамом то накунӣ бар мадори даст

کارم تمام تا نکنی بر مدار دست

Бояд навозишии дил бе тоқати маро

باید نوازشی دل بی طاقت مرا

Гоҳе бикаш ба силсилаи тобдори даст

گاهی بکش به سلسلهٔ تابدار دست

Дар шаҳр шуҳраам ба тани хаста чун ҳилол

در شهر شهره ام به تن خسته چون هلال

Гирад марои магари мадади шаҳриёри даст

گیرد مرا مگر مدد شهریار دست

Шери худои алӣ вале каз ҳимояташ

شیر خدا علیّ ولی کز حمایتش

Дуздад ба хеш , ҳодисаи рӯзгори даст

دزدد به خویش، حادثهٔ روزگار دست

Гар ҷӯйбори ъотФтши мавҷ зан шавад

گر جویبار عاطفتش موج زن شود

Ҳаргиз ба пунбаи зори наёбади шарори даст

هرگز به پنبه زار نیابد شرار دست

Шерозаи влоиш агар дар миён набӯд

شیرازهٔ ولایش اگر در میان نبود

Бо ҳам надодии ин на ва ҳафт ва чаҳор даст

با هم ندادی این نه و هفت و چهار دست

Як нақш пост дар қадамаш , нозад аз чаҳ рӯ ?

یک نقش پاست در قدمش، نازد از چه رو؟

Азмаши пай гушӯдан ин на ҳисори даст

عزمش پی گشودن این نه حصار دست

Хуршед бар дамади зи бен нохуни ҳилол

خورشید بر دمد ز بُن ناخنِ هلال

Гирад агар ба пеши кафши зи аФтқори даст

گیرد اگر به پیش کَفَش ز افتقار دست

Бахшад агар аноят ӯ халъати бақо

بخشد اگر عنایت او خلعت بقا

Ҳаргиз намешавад ба гиребони дучори даст

هرگز نمی شود به گریبان دچار دست

Гар новирд ба зайли таваллояши эътисом

گر ناورد به ذیل تولّایش اعتصام

Даркоргоҳ сунъ наёяд ба кори даст

درکارگاه صنع نیاید به کار دست

Сят вараъ диҳад чу ба олами мҳобтш

صیت ورع دهد چو به عالم مهابتش

Хушкад чу шона дар шикани зулфи ёри даст

خشکد چو شانه در شکن زلف یار دست

Гардад чу мавҷи зани кафи дарёи атоӣ ӯ

گردد چو موج زن کف دریا عطای او

Бар сар занад зи панҷаи марҷон , баҳори даст

بر سر زند ز پنجهٔ مرجان، بحار دست

Гар даст қудраташ наниҳад пой дар миён

گر دست قدرتش ننهد پای در میان

Таркибро ба ҳам надиҳади пуду тори даст

ترکیب را به هم ندهد پود و تار دست

Мадҳаш агар на чеҳраи тароз сухан шавад

مدحش اگر نه چهره طراز سخن شود

Маънӣ кашад зи хома ӣ сӯратнигор даст

معنی کشد ز خامه ی صورت نگار دست

Шуд ёр , дасту бозуии хибргшоӣ ӯ

شد یار، دست و بازوی خیبرگشای او

Рӯзӣ ки ҷумларо шуда будӣ зи кори даст

روزی که جمله را شده بودی ز کار دست

эй муддаӣ бигӯ , зи ҳарифон дигар ки буд

ای مدّعی بگو، ز حریفان دگر کِه بود

То бар занад ба маъракаи гиру дори даст ?

تا بر زند به معرکهٔ گیر و دار دست؟

Беҳосилӣ ки аз карамаш файз ёб нест

بی حاصلی که از کرمش فیض یاب نیست

Чун бед , шастаи нахли ҳётши зи бори даст

چون بید، شسته نخل حیاتش ز بار دست

Наргиси зи ҷоми меҳраш агар ршҳаҳ Эй кашад

نرگس ز جام مهرش اگر رشحه ای کشد

Молад ба чашми хеши зи хобу хумори даст

مالد به چشم خویش ز خواب و خمار دست

Шоҳои манам ки барда ба неруии мдҳтт

شاها منم که برده به نیروی مدحتت

Гулбонги хўшнўоиии ман аз ҳазор даст

گلبانگ خوشنوایی من از هزار دست

Хӯн диласт , зи оташи ғам пухтагӣ гирифт

خون دل است، ز آتش غم پختگی گرفت

Назмам , ки бардааст зи машки тори даст

نظمم،که برده است ز مشک تار دست

Бар фарқи Фрқдони нуҳум аз иқтидори пой

بر فرقِ فَرقَدان نهم از اقتدار پای

То бастаам ба даргаи ту бандаи вори даст

تا بسته ام به درگه تو بنده وار دست

Дар мавкибам пиёда равад рӯҳи бўФрос

در موکبم پیاده رود روح بوفراس

Шуд бар каммияти хомаи маро то савори даст

شد بر کمیت خامه مرا تا سوار دست

Монӣ куҷост ин ман ва ин калак ва ин масоф ?

مانی کجاست این من و این کلک و این مصاف؟

Ёзидааст хомаи санъатнигор даст

یازیده است خامهٔ صنعت نگار دست

Онҷо ки Фкртм шаканд гӯшаи ниқоб

آنجا که فکرتم شکند گوشه نقاب

Ҳўро наад зи хиҷлати ман бар изори даст

حورا نهد ز خجلت من بر عذار دست

Дар баҳри ин қасидаи басӣ ғӯта зад камол

در بحر این قصیده بسی غوطه زد کمال

Аммо надодаши ин гуҳари шоҳвори даст

امّا ندادش این گهر شاهوار دست

Салмони басӣ ба чашмаи фикрати фишурди пой

سلمان بسی به چشمهٔ فکرت فشرد پای

Аммо наёфт бар сухани обдори даст

امّا نیافت بر سخن آبدار دست

Дов нахуст зад қаламам дар сухан , дӯшаш

داو نخست زد قلمم در سخن، دوشش

Барадами дарин қимори зи ёрони се чори даст

بردم درین قمار ز یاران سه چار دست

Камтарнигор калаки марои пой музд нест

کمتر نگار کلک مرا پای مزد نیست

Сад бори бӯса гар диҳадам рӯзгори даст

صد بار بوسه گر دهدم روزگار دست

Ояд сабк , ба каффаи мизони қудраташ

آید سبک، به کفهٔ میزان قدرتش

Калакам занад чу бркмркўҳсори даст

کلکم زند چو برکمرکوهسار دست

Ранҷидааст хома кунун аз дами ҳасуд

رنجیده است خامه کنون از دم حسود

Аз як насим , раъша диҳад бар чанори даст

از یک نسیم، رعشه دهد بر چنار دست

То кӣ хӯрам ба сар , чу қалам , теғи ҳодисот

تا کی خورم به سر، چو قلم، تیغ حادثات

Бояд кашид азин ҳунари пойдори даст

باید کشید ازین هنر پایدار دست

Бо теғи мисраам , чаҳ кунад таъни муддаӣ ?

با تیغ مصرعم، چه کند طعن مدعی؟

Ғофил ки медиҳад ба дами зулфиқори даст

غافل که می دهد به دم ذوالفقار دست

Мадҳаши куҷои вкўтҳии пояи ?ути ҳазин

مدحش کجا وکوتهی پایه ات حزین

Дар зан ба зайли ъотФти ихтисори даст

در زن به ذیل عاطفت اختصار دست

Бо сад ҷаҳони амидгшўдаҳи сет аз ниёз

با صد جهان امیدگشوده ست از نیاز

Ҳар мисраами зи қофия , бар кирдигори даст

هر مصرعم ز قافیه، بر کردگار دست

Толеъи заъиф агар буд , умед ман қавӣаст

طالع ضعیف اگر بود، امّید من قویست

Холӣ наме занами ман умедвори даст

خالی نمی زنم من امّیدوار دست

Дасти ҳимояти ту шҳо бар ҷаҳон расост

دست حمایت تو شها بر جهان رساست

Кӯтаҳ насозӣ аз сари ин хоксори даст

کوته نسازی از سر این خاکسار دست