Зини шшдрм чу бол фишонӣ диҳад кушод

زین ششدرم چو بال فشانی دهد گشاد

Ин ҳафт қулларо , чу ғубории даҳум ба бод

این هفت قله را، چو غباری دهم به باد

Бар сидраи рӯҳи қудсии ман ошён кунад

بر سدره روح قدسی من آشیان کند

Ин дахмаро нуҳум ба сари гӯри киқбод

این دخمه را نهم به سر گور کیقباد

Ҷон беғамонавораад аз ҷисми хираи сар

جان بی غمانه وارهد از جسم خیره سر

Ғайр аз миёна по кашад ва уфтад иттиҳод

غیر از میانه پا کشد و افتد اتحاد

Резади зи тарафи бол эй саодатам

ریزد ز طرف بال همای سعادتم

Ранги ҳам ошёнии ин нохуҷастаи хоад

رنگ هم آشیانی این ناخجسته خاد

Носозгори бахт дар оштӣ занад

ناسازگار بخت در آشتی زند

Нодидаи коми дил , кунад андӯҳи хайри бод

نادیده کام دل، کند اندوه خیر باد

Хотир кунад шикояти айёми мухтасар

خاطر کند شکایت ایّام مختصر

Кӯтаҳ шавад фасонаи ҳиҷрон ба имтидод

کوته شود فسانهٔ هجران به امتداد

Идӣ муборакаст ба ошиқи висоли дӯст

عیدی مبارک است به عاشق وصال دوست

ё ҳбзои алтҷоФии ани мрбзи албъод

یا حبّذا التجافی عن مربض البعاد

Саъдаст соъатӣ ки фитад доманӣ ба даст

سعد است ساعتی که فتد دامنی به دست

Субҳ саодатаст марои соиди съод

صبح سعادت است مرا ساعد سعاد

Хуррами дамӣ ки маҳмил Лайлӣ шавад падед

خرّم دمی که محمل لیلی شود پدید

Маҷнӯни зи хор бодия чӣанд гули мурод

مجنون ز خار بادیه چیند گل مراد

Зон нури дидаи ғарра гирён шавад қрир

زان نور دیده غرّهٔ گریان شود قریر

Хандони дамади зи зулфи шаби тира , бомдод

خندان دمد ز زلف شب تیره، بامداد

Оҷиз шавад зи хасмии мо олами ънўд

عاجز شود ز خصمی ما عالم عنود

Печад ба ҳам дабири фалак , дафтари ъинод

پیچد به هم دبیر فلک، دفتر عناد

Гардад гарони кмонкши айёми кӣна туз

گردد گران کمانکش ایّام کینه توز

Печади зи дарди арқми даврони каҷи ниҳод

پیچد ز درد ارقم دوران کج نهاد

Озодагони зи водии ҳасрати кашанди рахт

آزادگان ز وادی حسرت کشند رخت

Дили хӯн шудан , сиришк давидан равад зи ёд

دل خون شدن، سرشک دویدن رود ز یاد

Фориғ нишинам аз ғами ҳиҷру хумори шаб

فارغ نشینم از غم هجر و خمار شب

Зулфи санам ба даст ва ба дастии пиёла , шод

زلف صنم به دست و به دستی پیاله، شاد

Хандон шавад ба шохи тараби ғунчаи умед

خندان شود به شاخ طرب غنچهٔ امید

Рён шавад зи абри карами гулшани мурод

ریّان شود ز ابر کرم گلشن مراد

Шоду шукуфта , нағмаи шукрона сар кунам

شاد و شکفته، نغمهٔ شکرانه سر کنم

Рутаби аллсон ба даргаи он каъбаи ршод

رطب اللّسان به درگه آن کعبهٔ رشاد

Алҳмду алсноء , лмни азҳби алҳзн

الحمد و الثّناء، لمن اذهب الحزن

Алмҷду албҳоءи лмни таййиби алФؤод

المجد و البهاء لمن طیّب الفؤاد

Гар ҷавр дидаам , зи фалак интиқом ҳаст

گر جور دیده ام، ز فلک انتقام هست

Даст манасту домани дорои адл ва дод

دست من است و دامن دارای عدل و داد

Бурҳони қудрати азалӣ , ҳуҷҷати ҷлӣ

برهان قدرت ازلی، حجت جلی

Нафаси набӣ , алӣ вале , волии ибод

نفس نبی، علیّ ولی، والی عباد

Меъмори қасри ҷӯад ки файзи вуҷӯд ӯ

معمار قصر جود که فیض وجود او

Бунён ҳастӣ ду ҷаҳонро буд имод

بنیان هستی دو جهان را بود عماد

Марям шавад зи накҳат ӯ бикри поки ҷайб

مریم شود ز نکهت او بکر پاک جیب

Исо буд ба мадҳат ӯ , зоти поки зод

عیسی بود به مدحت او، ذات پاک زاد

Беҳуб ӯ қазияи имон буд ақим

بی حب او قضیهٔ ایمان بود عقیم

Нозад ба меҳр ӯ хиради дӯстии нажод

نازد به مهر او خرد دوستی نژاد

Водӣ гароӣ ӯст , равон вафо шем

وادی گرای اوست، روان وفا شیَم

Мадҳат сарой ӯст , дили холиси алўдод

مدحت سرای اوست، دل خالص الوداد

Солик шуд аз ҳидоят ӯ софии алзмир

سالک شد از هدایت او صافی الضّمیر

Сӯфӣ шуд аз иродат ӯ восили алмрод

صوفی شد از ارادت او واصل المراد

Глмихи садааш шарафи ахтари баланд

گلمیخ سدّه اش شرف اختر بلند

Наълин бандагон дараш афсари Қубод

نعلین بندگان درش افسر قباد

Ҳастӣ коиноти зи срҷўш файз ӯст

هستی کاینات ز سرجوش فیض اوست

Шуд ҷавҳари нахусти зи таълимаши Авестоад

شد جوهر نخست ز تعلیمش اوستاد

Бошад қазо ба қабзаи ҳукмаши мутӣъи сайр

باشد قضا به قبضهٔ حکمش مطیع سیر

Дорад қадар ба роизи фурмонаши инқиёд

دارد قدر به رایض فرمانش انقیاد

Як ҷунбиш аз итоби қиёмат наҳиф ӯст

یک جنبش از عتاب قیامت نهیب اوست

Бодӣ ки баради бангау бунёди қавми од

بادی که بُرد بنگه و بنیاد قوم عاد

Мавҷии з бе ниёзии дарёӣ қаҳр ӯст

موجی ز بی نیازی دریای قهر اوست

ТўФонкӣ ки гирд баровард аз билод

طوفانکی که گرد برآورد از بلاد

Ҳаркас ба ӯ зи хираи сиррӣ ҳамсарӣ кунад

هرکس به او ز خیره سری همسری کند

Нокас буд ба санҷиши мизони табъи род

ناکس بود به سنجش میزان طبع راد

Он ҷо ки офтоб қиёмат шавад баланд

آن جا که آفتاب قیامت شود بلند

Заррот бе вуҷӯди нёинд дар ъдод

ذرّات بی وجود نیایند در عداد

Аз мабда вуҷӯд нагардад атопазир

از مبدأ وجود نگردد عطاپذیر

Ҷонро агар на , ҷинати кӯяш буд маъод

جان را اگر نه، جنّت کویش بود معاد

Дар ҳашар ҳар саҳифа ки озоди номае сет

در حشر هر صحیفه که آزاد نامه ای ست

Он номаро буд ба таваллояши истинод

آن نامه را بود به تولایش استناد

Он ашрафӣ ки аз шарафи бандагӣ буд

آن اشرفی که از شرف بندگی بود

Доими қадам ба торак на торами шаддод

دایم قدم به تارک نه طارم شداد

Нақд манаст дар назари бхрдони сира

نقد من است در نظر بخردان سره

Наққоди лутф ӯ суханам карда интиқод

نقّاد لطف او سخنم کرده انتقاد

Мапаснд чашми ҳайрати ман хирагӣ кунад

مپسند چشم حیرت من خیرگی کند

Дар кишварӣ ки серума фурӯшӣ кунад рмод

در کشوری که سرمه فروشی کند رماد

Ман бандаро ба хизмат агар эътимод нест

من بنده را به خدمت اگر اعتماد نیست

Ғамгини ним ки бар карам туаст эътимод

غمگین نیم که بر کرم توست اعتماد

То чанд ҷон буд ба ҷаҳони пой дар вҳл ?

تا چند جان بود به جهان پای در وحل؟

То кӣ касе камӣ кунад аз чархи сари збод ? !

تا کی کسی کمی کند از چرخ سر زباد؟!

Дунёи куҷо пазира кунад чашми сайри ман

دنیا کجا پذیره کند چشم سیر من

Пас мондае з хон хасисон бо шаддод

پس مانده ای ز خوان خسیسان با شداد

Халқии аҷаб , мшъбди даврон падед кард

خلقی عجب، مشعبد دوران پدید کرد

Бетарбият , гусастаи Аннан , одами алсдод

بی تربیت، گسسته عنان، عادم السّداد

Ин аҳди зишт , ранҷи падарро набарда нур

این عهد زشت، رنج پدر را نبرده نور

Имрӯз дар ҷаҳони рухи волид надида дод

امروز در جهان رخ والد ندیده داد

Ҳар тухм куштаанд ҳарифон , дарав кунанд

هر تخم کشته اند حریفان، درو کنند

Гандум намекунад касе азкшти ҷӯи ҳсод

گندم نمی کند کسی ازکشت جو حصاد

эй хомаи ҳуши дор , мабод аз нафас равад

ای خامه هوش دار، مباد از نفس رود

Ошуфтаи вори турраи хомӯшят ба бод

آشفته وار طرّهٔ خاموشیت به باد

Девори кохи даҳри баннои сети сусти пай

دیوار کاخ دهر بنایی ست سست پی

Оўх ба хуфтагони бен ин шикастаи лоад

آوخ به خفتگان بن این شکسته لاد

Шоҳои манам каминаи гадои сногрт

شاها منم کمینه گدای ثناگرت

Каз калаки хусравонаи занами кӯси анФрод

کز کلک خسروانه زنم کوس انفراد

Дар тундбод ҳодиса дорад ба сидқи дил

در تندباد حادثه دارد به صدق دل

Ин дасти раъшаи дор ба мадҳи ту эътиқод

این دست رعشه دار به مدح تو اعتقاد

Бар ҷони хасми ҷоҳи ту събони Мӯсавии сет

بر جان خصم جاه تو ثعبان موسوی ست

Калак манаст нойиби теғи ту дар ҷиҳод

کلک من است نایب تیغ تو در جهاد

Дар мадҳати ту шастаи забонро ба слсбил

در مدحت تو شسته زبان را به سلسبیل

Дар ҳазрати ту бастаи миёнро ба иҷтиҳод

در حضرت تو بسته میان را به اجتهاد

Онҷо ки рои равшани ман партави афканд

آنجا که رای روشن من پرتو افکند

Уфтад матоъи роиҷи хуршед дар касод

افتد متاع رایج خورشید در کساد

Дастони ман агар шунӯди гӯши муддаӣ

دستان من اگر شنود گوش مدّعی

Бо як ҷаҳони адоват ва як достони ъинод

با یک جهان عداوت و یک داستان عناد

Беихтиёр мегузарад бар забон ӯ

بی اختیار می گذرد بر زبان او

Ллаҳ дар қоилаи нъми мо ?уфаад

لله درّ قائلهِ نعم ما افاد

Дар номаҳо ҳикояти ман аҳсани алқсс

در نامه ها حکایت من احسن القصص

Бар хомаҳо аномли ман Форси алҷёд

بر خامه ها انامل من فارس الجیاد

Аз дил чу брдмди нафаси оташини ман

از دل چو بردمد نفس آتشین من

Ҳосид ба ҷон сӯхта гуяд ки мо ?уфаад

حاسد به جان سوخته گوید که ما افاد

Шодии кунон ситора кашад Зуҳра дар бағал

شادی کنان ستاره کشد زهره در بغل

Гирад чу хўшнўоиии ман роҳи шоди бод

گیرد چو خوشنوایی من راه شاد باد

Зини санглохи қофия фарсӯда шуд қалам

زین سنگلاخ قافیه فرسوده شد قلم

Бас кун ҳазини тарона ки хӯн мешавад мидод

بس کن حزین ترانه که خون می شود مداد

То бар сар замона кашад чатри нур , рӯз

تا بر سر زمانه کشد چتر نور، روز

Бар қуллаҳо дирафши фарозад чу бомдод

بر قلّه ها درفش فرازد چو بامداد

Сари сабзи боди хомаи мадҳатнигор ту

سر سبز باد خامهٔ مدحت نگار تو

Бар тораки муҳиби ту бодои гули мурод

بر تارک محب تو بادا گل مراد