Чун шасти ғамзаи ту кушод камон диҳад

چون شست غمزهٔ تو گشاد کمان دهد

СидоФкнии хаданги қазоро нишон диҳад

صیدافکنی خدنگ قضا را نشان دهد

Шаҳд аз ҳадиси талхи ту ширини даҳони барад

شهد از حدیث تلخ تو شیرین دهان برد

Лаб гар диҳад худо , лаб шкрФшон диҳад

لب گر دهد خدا، لب شکرفشان دهد

Лутфати миёни мӯъҷизу саҳар имтизоҷ дод

لطفت میان معجز و سحر امتزاج داد

Лаълати миёни оташи воб ақтрон диҳад

لعلت میان آتش وآب اقتران دهد

Ҳар фитнае ки зери сар рӯзгор нест

هر فتنه ای که زیر سر روزگار نیست

Зулфи ту сар ба ҷони ман нотавон диҳад

زلف تو سر به جان من ناتوان دهد

Дидам ба боғи лаб ба лаб ғунча доштӣ

دیدم به باغ لب به لب غنچه داشتی

Тарсами наҳуфтаи бӯсаи туро бар даҳон диҳад

ترسم نهفته بوسه تو را بر دهان دهد

Хизр хаттӣ фирист худоё ба раҳбарӣ

خضر خطی فرست خدایا به رهبری

Кини ҷони ташнаро хабарӣ зон даҳон диҳад

کین جان تشنه را خبری زان دهان دهد

Аз толеъи дижами тамаъи хоми аблҳист

از طالع دژم طمع خام ابلهیست

Васли тўдўлтии сет ки бахт ҷавон диҳад

وصل تودولتی ست که بخت جوان دهد

Хунаш ба кеши теғ тағофул шавад ҳалол

خونش به کیش تیغ تغافل شود حلال

Ҳаркас ки дил ба дилбар номеҳрбон диҳад

هرکس که دل به دلبر نامهربان دهد

Дар ишқ гашта шӯри ғзлхўоними баланд

در عشق گشته شور غزلخوانیم بلند

Калаками сафири булбули арш ошён диҳад

کلکم صفیر بلبل عرش آشیان دهد

Ҷонам ба ҷӯии теғи тўоб равон диҳад

جانم به جوی تیغ توآب روان دهد

Ҷисмам эй тири туро устихон диҳад

جسمم همای تیر تو را استخوان دهد

Хунини дили маро ба куҷои барадҳои ? биор

خونین دل مرا به کجا بردهای؟ بیار

То моя эй ба дида гўҳрФшон диҳад

تا مایه ای به دیدهٔ گوهرفشان دهد

МеРом ба пои соқии чашмат ки даврҳо

میرم به پای ساقی چشمت که دورها

Таҳи ҷуръае агар диҳадам сар гарон диҳад

ته جرعه ای اگر دهدم سر گران دهد

Хоҳам кашид Хизри сифати оби зиндагӣ

خواهم کشید خضر صفت آب زندگی

Аз ҷӯйбори теғат агар умр , амон диҳад

از جویبار تیغت اگر عمر، امان دهد

Чун чоки ҷайби субҳи шикофии знўи маро

چون چاک جَیب صبح شکافی زنو مرا

Ҳар дам ба сина , ханҷари мижгон аз он диҳад

هر دم به سینه، خنجر مژگان از آن دهد

То доғ дил фурӯз ту аз чок сина ам

تا داغ دل فروز تو از چاک سینه ام

Чун меҳри партав аз уфуқ ховарон диҳад

چون مهر پرتو از افق خاوران دهد

Ҳар дил ки тофт аз ду ҷаҳон рӯй бандагӣ

هر دل که تافت از دو جهان روی بندگی

Ишқаш ба дасти ғамзаи гетӣ ситон диҳад

عشقش به دست غمزهٔ گیتی ستان دهد

Омухтам ба мурғи чамани гарми нола Эй

آموختم به مرغ چمن گرم ناله ای

То оташӣ ба хорўи хас ошён диҳад

تا آتشی به خارو خس آشیان دهد

зи осӯдагӣ ба тангам , кӯи ишқи боди даст

ز آسودگی به تنگم،کو عشق باد دست

То кишвари дилам ба ситам густарон диҳад ?

تا کشور دلم به ستم گستران دهد؟

Поем ба роҳи ҳарзаи дўиҳо зёр монад

پایم به راه هرزه دویها زیار ماند

Кӯи ҷазбҳои ки мақсади моро нишон диҳад ?

کو جذبهای که مقصد ما را نشان دهد؟

Дармондаем шавқи гиребон кашӣ куҷост ?

درمانده ایم شوق گریبان کشی کجاست؟

То дасти ман ба домани пер Муғон диҳад

تا دست من به دامن پیر مغان دهد

Шӯридааст хотирам аз фикри куфру дайн

شوریده است خاطرم از فکر کفر و دین

Мастӣ магар халосем аз ин ва он диҳад

مستی مگر خلاصیم از این و آن دهد

Соқии равои мадор ки сомони навбаҳор

ساقی روا مدار که سامان نوبهار

Тороҷи ҳодисот ба бод хазон диҳад

تاراج حادثات به باد خزان دهد

Инсоф нест ғорати айёми ройгон

انصاف نیست غارت ایام رایگان

Нақди чаман ба сирФӣ меҳргон диҳад

نقد چمن به صیرفی مهرگان دهد

Гулшан фусурда аст бикаш доманӣ ба ноз

گلشن فسرده است بکش دامنی به ناز

То ҷилваи ту зеби гул ва гулистон диҳад

تا جلوهٔ تو زیب گل و گلستان دهد

Бахшад лабат ба ғунчаи шароби табассумӣ

بخشد لبت به غنچه شراب تبسمی

Рангат ба ҷоми лола меарғавон диҳад

رنگت به جام لاله می ارغوان دهد

Бхром дар чаман ки ниҳоли ту сарв ро

بخرام در چمن که نهال تو سرو را

Аз шеваи хиром ба об равон диҳад

از شیوهٔ خرام به آب روان دهد

Аз мебиор як нафаси обӣ ба рӯй кор

از می بیار یک نفس آبی به روی کار

Шояд ки шасти вшўии азин хокдон диҳад

شاید که شست وشوی ازین خاکدان دهد

Он май ки дар димоғи кушояд чу болу пар

آن می که در دماغ گشاید چو بال و پر

Парвози авҷи конгресс ломакон диҳад

پرواز اوج کنگره لامکان دهد

Дорам тамаъи зи файзи ту ё раби дарин сабӯҳ

دارم طمع ز فیض تو یا رب درین صبوح

Завқӣ ки ҷоми соқии кавсар ба ҷон диҳад

ذوقی که جام ساقی کوثر به جان دهد

Кони карам , эмомамам , воҳби нъм

کان کَرم، امام امم، واهب نعم

Каз файзи дам , ба исои Марям равон диҳад

کز فیض دم، به عیسی مریم روان دهد

Афрӯхтам ба манқибаташи шамъи хома ро

افروختم به منقبتش شمع خامه را

То равшанӣ ба анҷуман қудсён диҳад

تا روشنی به انجمن قدسیان دهد

Аз решаи кандаи мъдлтши хори зулм ро

از ریشه کنده معدلتش خار ظلم را

Гунҷишкро ба чнгли боз , ошён диҳад

گنجشک را به چنگل باز، آشیان دهد

эй сафдарӣ ки бар сафи хасмати раҳи гурез

ای صفدری که بر صف خصمت ره گریز

Гирад аҷали кафат , чу ба ашқр Аннан диҳад

گیرد اجل کفت، چو به اشقر عنان دهد

Рӯзии расони ямини ту хасми ясор ро

روزی رسان یمین تو خصم یسار را

Борӣки обӣ , аз дами теғ ӣмон диҳад

باریک آبی، از دم تیغ یمان دهد

Файзи ғамат ътиаҳ фиристад ба ҷону дил

فیض غمت عطیه فرستد به جان و دل

Абри кафати вазифа ба дарё ва кон диҳад

ابر کَفت وظیفه به دریا و کان دهد

То аз кафи ту соғари имон гирифта ам

تا از کف تو ساغر ایمان گرفته ام

Дастами сабу ба дӯши нуҳум осмон диҳад

دستم سبو به دوشِ نُهم آسمان دهد

Бар пайкари хабиси ҳасудони ҷоҳи ту

بر پیکر خبیث حسودان جاه تو

Ҳар мӯя саркашед , хавос синон диҳад

هر مویه سرکشید، خواص سنان دهد

Чун тӯтӣони маст , занад ғӯта дар шукр

چون طوطیان مست، زند غوطه در شکر

Мадҳи ту коми хомаи ширин забон диҳад

مدح تو کام خامهٔ شیرین زبان دهد

Шоҳои равои мадор ки гардуни каҷи мадор

شاها روا مدار که گردون کج مدار

Аз дарди дӯст , коми дил душманон диҳад

از درد دوست، کام دل دشمنان دهد

Беруни базм , сӯхтаи парвонаи ту ро

بیرون بزم، سوخته پروانهٔ تو را

То кӣ чу шамъ , доғи дили оташ ба ҷон диҳад ?

تا کی چو شمع، داغ دل آتش به جان دهد؟

Дар водии фироқ , зи шабҳои қиргўн

در وادی فراق، ز شبهای قیرگون

Бахтами навиди хусравӣ қирвон диҳад

بختم نوید خسروی قیروان دهد

Кинам бихоҳ аз шаби ҳиҷрон ки то ба кӣ

کینم بخواه از شب هجران که تا به کی

Гирад здидаҳи хоб ва ба бахт армағон диҳад ?

گیرد زدیده خواب و به بخت ارمغان دهد؟

Мапаснд оқибат ки шкрхўораҳи тӯтӣат

مپسند عاقبت که شکرخواره طوطیت

Дртираҳи хоки ҳинди ҷгрхўораҳ ҷон диҳад

درتیره خاک هند جگرخواره جان دهد

Вақтаст вақт , кин дили киштии шикаста ро

وقت است وقت، کاین دل کشتی شکسته را

Хок дарат зи мавҷи ҳаводис амон диҳад

خاک درت ز موج حوادث امان دهد

Гиряд дилам , чўтлхӣ ҳиҷр оядаш ба ёд

گرید دلم، چوتلخی هجر آیدش به یاد

Хандад лабам , чу бӯса бар он остон диҳад

خندد لبم، چو بوسه بر آن آستان دهد

Миннати каши ътиаҳи коми ҷаҳони ним

منّت کش عطیهٔ کام جهان نیم

Нстонмши зи бахт агар ройгон диҳад

نستانمش ز بخت اگر رایگان دهد

Ҳар дил ки завқи чошнии дард ишқ ёфт

هر دل که ذوق چاشنی درد عشق یافت

Кӣ коми хештан ба мурод ҷинон диҳад ?

کی کام خویشتن به مراد جنان دهد؟

Дунё агар азизи матоъии бадӣ чаро

دنیا اگر عزیز متاعی بُدی چرا

Қисоми муъаддилат ба фурӯмоягон диҳад ?

قسّام معدلت به فرومایگان دهد؟

Лавҳ аз ҳадиси ғайриту шастам , ним Заҳир

لوح از حدیث غیرتو شستم، نیم ظهیر

То хомаам тарози қизил Арсалон диҳад

تا خامه ام طراز قزل ارسلان دهد

Салмони ним ки хомаи маънинигор ман

سلمان نیم که خامهٔ معنی نگار من

Ороиши ҷарида нўбонён диҳад

آرایش جریدهٔ نوبانیان دهد

Мисатони ишқро ба саводи сухани ҳазин

مستان عشق را به سواد سخن حزین

Калаки сабк , Аннани ту ратл гарон диҳад

کِلکِ سبک، عنانِ تو رطل گران دهد

Дар хома касе набӯд ҷузи ту чошнӣ

در خامهٔ کسی نبود جز تو چاشنی

Шукр надидаем не хайзарон диҳад

شکر ندیده ایم نی خیزران دهد

Оби ҳаёт дар зулмот дуот туаст

آب حیات در ظلماتِ دواتِ توست

Ин чашмасор зиндагӣ ҷовдон диҳад

این چشمه سار زندگی جاودان دهد

Таҳрики шавқи дасти фурӯмондаи ту ро

تحریک شوق دست فروماندهٔ تو را

То чанд бори хома ба дӯш бенон диҳад ?

تا چند بار خامه به دوش بنان دهد؟