Мишкӣнаи туррае ба шаби анбарин либос

مشکینه طرّه ای به شب عنبرین لباس

Омад ба хоби ман паии ошФтни ҳавос

آمد به خواب من پی آشفتن حواس

Неи шаб , саводи чашми ғизолони хуши нигаҳ

نی شب، سواد چشم غزالان خوش نگه

Неи хоб , серумаи назари поки ҳақи шинос

نی خواب، سرمهٔ نظر پاک حق شناس

Неи турра , мшксои димоғи насими хулд

نی طرّه، مشکسای دماغ نسیم خلد

Печида зу ба мағзи хасони ҷаҳони ътос

پیچیده زو به مغز خسان جهان عطاس

Дар парда дошт аз шаб мишкӣн паранд зулф

در پرده داشت از شب مشکین پرند زلف

Шамъӣ ки тавр карда азуи нури иқтибос

شمعی که طور کرده ازو نور اقتباس

Ком аз табассуми шкрстони шикаршикан

کام از تبسّم شکرستان شکرشکن

Доғам аз он лаби нмкстон , кашида кос

داغم از آن لب نمکستان، کشیده کاس

Кардам нисори раҳгузараши ҷон ба нафаси худ

کردم نثار رهگذرش جان به نفس خود

Бар мақдамаши з шавқ задам бӯса бе ҳарос

بر مقدمش ز شوق زدم بوسه بی هراس

Дидам ки нест бо нигаҳаши шаҳди оштӣ

دیدم که نیست با نگهش شهد آشتی

Коми умед , ҷуръа каш омад зи ҷоми ёс

کام امید، جرعه کش آمد ز جام یاس

Гуфтам чаҳ кардаам ки тағофул баҳона хуаст ?

گفتم چه کرده ام که تغافل بهانه خوست؟

Гуфтои магари хаҷал нае аз табъи носипос ?

گفتا مگر خجل نه ای از طبع ناسپاس؟

Бар лаби шикастае нафас аз мадҳи густарӣ

بر لب شکسته ای نفس از مدح گستری

Хомаши нишастҳои зи санои эмоми нос

خامش نشستهای ز ثنای امام ناس

Ошуфтаи сар ба зулфи сухани шона каш шудам

آشفته سر به زلف سخن شانه کش شدم

Оўбхтми каммияти қаламро ба бар қтос

آوبختم کمیت قلم را به بر قطاس

Омад зи ҷӯши шавқ ба ҷунбиш дароӣ дил

آمد ز جوش شوق به جنبش درای دل

Андохтами хурӯш , дарин вожгӯнаи тос

انداختم خروش، درین واژگونه طاس

К-эии зот бе мисоли ту мсдўқаҳи сипос

کای ذات بی مثال تو مصدوقهٔ سپاس

ё мабдаи алмҳоўр , ё мунтаҳии алҳдос

یا مبدا المحاور، یا منتهی الحداس

Баҳри карами алӣ вале каз сахоӣ ӯ

بحر کرم علیّ ولی کز سخای او

Дарёу кон , ҳамеша кунад гавҳари иқтибос

دریا و کان، همیشه کند گوهر اقتباس

Бар хоки ъокФони баланди остон ӯ

بر خاک عاکفان بلند آستان او

Афлокро ба носиаҳи соеи сети илтимос

افلاک را به ناصیه سایی ست التماس

Бо эътилои қадари азимаш , сипеҳри паст

با اعتلای قدر عظیمش، سپهر پست

Бо навбаҳори халқи Каримаши сабои аёс

با نوبهار خلق کریمش صبا ایاس

Аз ҳикмати рҳиқи хтомш , уқули маст

از حکمت رحیق ختامش، عقول مست

Бо фитрати дақиқи зкоиши баланди асос

با فطرت دقیق ذکایش بلند اساس

Бар даргааши млоики ъломро урӯҷ

بر درگهش ملایک علّام را عروج

Бар садааш муҳаддаби аҷромро мумос

بر سدّه اش محدّب اجرام را مماس

Аз рифъаташи маҷомеъи имкони мниъи қадар

از رفعتش مجامع امکان منیع قدر

Вази тоъаташи сўомъи гиҳони баланди асос

وز طاعتش صوامع گیهان بلند اساس

Бар мнҳҷши акорми слокро сулӯк

بر منهجش اکارم سلاک را سلوک

Бар мақдамаши мшоҳди эсорро сипос

بر مقدمش مشاهد ایثار را سپاس

Кул чӣанд аз риёзи шимши дасти комҷу

کل چیند از ریاض شمش دست کامجو

Зар гардад аз санои кафши табъ чун нҳос

زر گردد از ثنای کفش طبع چون نحاس

Ҷоиикаҳи савлаташ ба заъифон мадад кунад

جاییکه صولتش به ضعیفان مدد کند

Бо шери шарза панҷа занад мӯр бе ҳарос

با شیر شرزه پنجه زند مور بی هراس

Гар такя менамӯд ба қутби яқин ӯ

گر تکیه می نمود به قطب یقین او

Саргаштагии з саъй нагаштӣ насиби ос

سرگشتگی ز سعی نگشتی نصیب آس

Абри кафш чу наУмияро моя вар кунад

ابر کفش چو نامیه را مایه ور کند

Дар мазраъ ҷаҳон накушуд хӯшаи ҷаври дос

در مزرع جهان نکشد خوشه جور داس

Бошад чу рӯзгор , баам алкитоби амн

باشد چو روزگار، به ام الکتاب امن

Маҷмӯъаи саноаши зосиби андрос

مجموعهٔ ثناش زآسیب اندراس

Ноҷинс бе адаби раҳ ӯ меравад сазад

ناجنس بی ادب ره او می رود سزد

Мсткраҳ ар ба шаръ адӣбон шавад ҷинос

مستکره ار به شرع ادیبان شود جناس

Омад зи ҷӯши файз , магари хоки даргааш

آمد ز جوش فیض، مگر خاک درگهش

Дар чашми Хизр , чашмаи ҳайвон ба алтбос

در چشم خضر، چشمهٔ حیوان به التباس

Дорад азин хиҷолат мурдоб кун ҳануз

دارد ازین خجالت مرداب کن هنوز

Оби ҳаёт дар арақи шарми анғмос

آب حیات در عرق شرم انغماس

Маъмураи маноқиби маҷд ва ълоӣ ӯст

معمورهٔ مناقب مجد و علای اوست

Кохӣ ки раҳи наёбадаш , аз даҳр , антмос

کاخی که ره نیابدش، از دهر، انطماس

Шоҳои зи файзи мадҳи саройят , калаки ман

شاها ز فیض مدح سراییت، کلک من

Не мекунад ба нохуни афкори бўнўос

نی می کند به ناخن افکار بونواس

Лангад , чу ҳамАннани не хомҳом шавад

لنگد، چو همعنان نی خامهام شود

Дар аввалин қадам , фарси табъи бўФрос

در اولین قدم، فرس طبع بوفراس

Оташ ба ҷони ҳуби туам , зббд ар кунад

آتش به جان حب توام، زببد ار کند

Аз шамъ хомаам шаҷари таври иқтибос

از شمع خامه ام شجر طور اقتباس

Дар ҳар замини ниҳода , қавии панҷаи калаки ман

در هر زمین نهاده، قوی پنجه کلک من

Дар мадҳати устувортар аз осмон , асос

در مدحت استوارتر از آسمان، اساس

Ҳосид кашад ба силки гуҳарҳои ман хзФ

حاسد کشد به سلک گهرهای من خزف

Аблаҳ занад ба баради Ямани пинаи пилос

ابله زند به برد یمن پینه پلاس

Бо ваҳии манзилам чаҳ буд жожи муддаӣ ?

با وحی منزلم چه بود ژاژ مدعی؟

Иблис дар баробар нас оварад қиёс

ابلیس در برابر نص آورد قیاس

Рмҳи қалам ба панҷаи ман хасм ҷон ӯст

رمح قلم به پنجهٔ من خصم جان اوست

Бодои рафеъ , рояти ин муъаддилати асос

بادا رفیع، رایت این معدلت اساس

Зоҳид дигар ба хок , таяммум чаро кунад ?

زاهد دگر به خاک، تیمم چرا کند؟

Дар ҷӯии мисраам чу тавон кард артмос

در جوی مصرعم چو توان کرد ارتماس

Арзи камол , айби бузургӣ буд ҳазин

عرض کمال، عیب بزرگی بود حزین

Аз бхрдони нодарраи санҷи ҳнршнос

از بخردان نادره سنج هنرشناس

Дастии з дил барор ки субҳ асар дамид

دستی ز دل برآر که صبح اثر دمید

Кӯтоҳ кун фасона , адабро бидор пос

کوتاه کن فسانه، ادب را بدار پاس

Дар бар либоси рӯмӣ рӯзаст то сипед

در بر لباس رومی روز است تا سپید

Пӯшанд то ба зангии шаби нилгуни либос

پوشند تا به زنگی شب نیلگون لباس

Дорам умеди онкӣ ба гетӣ кунад қазо

دارم امید آنکه به گیتی کند قضا

Субҳи умеди душмани ҷоҳати бадал ба яъс

صبح امید دشمن جاهت بَدَل به یأس