Муждаи ёрон ки азин манзил вайрон рафтам

مژده یاران که ازین منزل ویران رفتم

Рустам аз ҷисми гарон , аз пай ҷонон рафтам

رستم از جسم گران، از پی جانان رفتم

эй ҳазорон ҳаводор нафирӣ бизанед

ای هزاران هوادار نفیری بزنید

Ҷустам аз қайди қафас , сӯй гулистон рафтам

جستم از قید قفس، سوی گلستان رفتم

Шабнами осо чаҳ ғам аз домани олӯдаи маро

شبنم آسا چه غم از دامن آلوده مرا

Ки ба сарчашмаи хуршед дурахшон рафтам

که به سرچشمه خورشید درخشان رفتم

Гарчи донам ки раҳ ишқ надорад поён

گرچه دانم که ره عشق ندارد پایان

Ба ҳавои сари он зулф парешон рафтам

به هوای سر آن زلف پریشان رفتم

Ҳамтем ҳаст расо , дастам агар кӯтоҳ аст

همّتم هست رسا، دستم اگر کوتاه است

Нотавони мӯрам ва то малик сулаймон рафтам

ناتوان مورم و تا ملک سلیمان رفتم

Чархи саргаштаи надидаи сет чу ман гарм рӯй

چرخ سرگشته ندیده ست چو من گرم روی

Оташи олӯдатар аз оҳ асирон рафтам

آتش آلوده تر از آه اسیران رفتم

То намонад асар аз ҳастӣ мавҳум ба ҷо

تا نماند اثر از هستی موهوم به جا

Хонаи пардозтар аз сайл баҳорон рафтам

خانه پردازتر از سیل بهاران رفتم

Худ ба сарманзили мақсӯд наме барадами роҳ

خود به سرمنزل مقصود نمی بردم راه

Гашт чун Хизри раҳами ҳиммат мардон рафтам

گشت چون خضر رهم همّت مردان رفتم

Рафт аз ҷои дилам аз ҷазбаи расвоӣҳо

رفت از جا دلم از جذبه رسواییها

Рози ошиқ шуда , аз парда пинҳон рафтам

راز عاشق شده، از پرده پنهان رفتم

Боди домони дилам , боли самандар май сӯхт

باد دامان دلم، بال سمندر می سوخت

Оҳ ҳасрат шудам аз сина сӯзон рафтам

آه حسرت شدم از سینهٔ سوزان رفتم

Танагии сина бар он дошт диламро каз дард

تنگی سینه بر آن داشت دلم را کز درد

Ашк хунин шудам аз дида гирён рафтам

اشک خونین شدم از دیده گریان رفتم

Ваҳшатам дошт ҳавас , машқи сабки ҷавлонӣ

وحشتم داشت هوس، مشق سبک جولانی

Ҳуш ошиқ шудам аз ҷилва ҷонон рафтам

هوش عاشق شدم از جلوهٔ جانان رفتم

Хостами бори дилӣ , мушт ғуборам нашавад

خواستم بار دلی، مشت غبارم نشود

Панд зоҳид шудам , аз хотир мисатон рафтам

پند زاهد شدم، از خاطر مستان رفتم

Хостами хор банӣ , ташна ҷигар нагузорам

خواستم خار بنی، تشنه جگر نگذارم

Ҳамаи тани обила аз дашт муғелон рафтам

همه تن آبله از دشت مغیلان رفتم

Қатраи хӯни дилам , маҳшари сад тӯфон буд

قطره خون دلم، محشر صد طوفان بود

Ашк ҳасрат шудам аз чашм ятемон рафтам

اشک حسرت شدم از چشم یتیمان رفتم

Дар бар доя бе меҳри ҷаҳон роҳат нест

در بر دایهٔ بی مهر جهان راحت نیست

Тифл ашкӣ шудам аз доман мижгон рафтам

طفل اشکی شدم از دامن مژگان رفتم

Чашми ваҳшии нигаҳаши душмани осоиш буд

چشم وحشی نگهش دشمن آسایش بود

Хоб ошиқ шудам аз дида ҳайрон рафтам

خواب عاشق شدم از دیده حیران رفتم

Ашки ман шабнами рухсораи гул буд зи зеб

اشک من شبنم رخساره گل بود ز زیب

Аз чаман рафт сафо то з гулистон рафтам

از چمن رفت صفا تا ز گلستان رفتم

Хор дар зери қадам буд надонам ё гул ?

خار در زیر قدم بود ندانم یا گل؟

Ман ки чун боди азин марҳала рақсон рафтам

من که چون باد ازین مرحله رقصان رفتم

Ҷгркист тавонад сар роҳам гирад ?

جگرکیست تواند سر راهم گیرد؟

Ман ки бе боктар аз ғамза хубон рафтам

من که بی باکتر از غمزه خوبان رفتم

Хушкии зуҳди куҷои хор раҳам хоҳад шуд ?

خشکی زهد کجا خار رهم خواهد شد؟

Ман ки мастонатар аз абр баҳорон рафтам

من که مستانه تر از ابر بهاران رفتم

Кӣ з ҳам суҳбатем хотир кас бигушоед ?

کی ز هم صحبتیم خاطر کس بگشاید؟

Ман ки дилгиртар аз ғунча пайкон рафтам

من که دلگیرتر از غنچهٔ پیکان رفتم

Шодии субҳи ватани бод , ба гули арзонӣ

شادی صبح وطن باد، به گل ارزانی

Ки ман ошуфтатар аз шом ғарибон рафтам

که من آشفته تر از شام غریبان رفتم

Хори ин роҳи куҷои дом таъаллуқ шавадам ?

خار این راه کجا دام تعلق شودم؟

Ман ки аз бистари гул бар зада домон рафтам

من که از بستر گل بر زده دامان رفتم

Хабарӣ аз сару сомони дил ҷамъам нест

خبری از سر و سامان دل جمعم نیست

Мнкаҳи шӯридатар аз турра хубон рафтам

منکه شوریده تر از طره خوبان رفتم

Суҳбатам гарм нигарадед ба абнои замон

صحبتم گرم نگردید به ابنای زمان

Шаб одинаам , аз ҳафта мисатон рафтам

شب آدینه ام، از هفتهٔ مستان رفتم

Миннатӣ , пер харобот надорад бар ман

منتی، پیر خرابات ندارد بر من

Аз дар майкадаи сармаст ва ғазал хон рафтам

از در میکده سرمست و غزل خوان رفتم