Он тоири қудсам ки чакад хӯни зи сафирам

آن طایر قدسم که چکد خون ز صفیرم

Бо дарду ғам ишқ сириштанд хамирам

با درد و غم عشق سرشتند خمیرم

Мурғони аввалӣ алоҷнҳаҳ гирданд хурушон

مرغان اولی الاجنحه گردند خروشان

Чун боли кушояди зи сари сидраи сафирам

چون بال گشاید ز سر سدره صفیرم

Хам гашта қадам , ҳалқаи занҷир ҷунун аст

خم گشته قدم، حلقه زنجیر جنون است

Аз давлат ишқаст ҷавон , калаки дабирам

از دولت عشق است جوان، کلک دبیرم

Кӯҳ аз асари нола ман меравад аз ҷой

کوه از اثر نالهٔ من می رود از جای

Бишинав ки ҳам овоз збўраст зФирм

بشنو که هم آواز زبور است زفیرم

Ғам нест агар пер шудам , ишқ ҷавон аст

غم نیست اگر پیر شدم، عشق جوان است

Рақсади фалаки пер , ба гулбонги срирм

رقصد فلک پیر، به گلبانگ صریرم

Чун шох гавазнаст қади хам шуда аммо

چون شاخ گوزن است قد خم شده امّا

Аз бешаи андеша , дамади наъраи шерам

از بیشهٔ اندیشه، دمد نعرهٔ شیرم

Аз роҳбаронам ки ба тавфиқи рафиқам

از راهبرانم که به توفیق رفیقم

Аз бехбронм ки ба таҳқиқи хабирам

از بی خبرانم که به تحقیق خبیرم

Дар мстбаҳи сидқу сафои софи шаробам

در مصطبهٔ صدق و صفا صاف شرابم

Аз зовияи фақру фано , мавҷи ҳасирам

از زاویهٔ فقر و فنا، موج حصیرم

Онҷо ки паёмаст сабо , накҳати шавқам

آنجا که پیام است صبا، نکهت شوقم

Ҷое ки машомаст вафо , буии абирам

جایی که مشام است وفا، بوی عبیرم

Дар мартаъи коҳили сафарони барқи шаҳобам

در مرتع کاهل سفران برق شهابم

Бар мазраъи оташи ҷгарони абри мтирм

بر مزرع آتش جگران ابر مطیرم

Бар лавҳи ҷаҳони чеҳра гшо нест шабиҳам

بر لوح جهان چهره گشا نیست شبیهم

Дар оинаи ҳам , рӯй намо нест назирам

در آینه هم، روی نما نیست نظیرم

Ромаст ғизолони маъонии қаламам ро

رام است غزالان معانی قلمم را

Дар арса , шикории нармад аз сари тирам

در عرصه، شکاری نرمد از سر تیرم

Хӯн дар дил сайёд кунад лоғарии сайд

خون در دل صیاد کند لاغری صید

Ғам нест агар дар назари даҳри ҳақирам

غم نیست اگر در نظر دهر حقیرم

Мастӣ маро нест ба дунболаи хуморӣ

مستی مرا نیست به دنباله خماری

Паймонаи каши майкадаи хами ғадирам

پیمانه کش میکدهٔ خمّ غدیرم

Шуд шӯҳрати ҷам , ғошия бар дӯши хмўлм

شد شهرت جم، غاشیه بر دوش خمولم

Сад шукр ки дар бандагии шоҳ , шаҳирам

صد شکر که در بندگی شاه، شهیرم

Деринаи ғуломи шаҳам , ин сарварем бас

دیرینه غلام شهم، این سروریم بس

Лолои амирам ки ба офоқи амирам

لالای امیرم که به آفاق امیرم

намегӯям ва донам ки раҳу расм адаб нест

می گویم و دانم که ره و رسم ادب نیست

Номӣ ки буд сайқали зангори замирам

نامی که بود صیقل زنگار ضمیرم

Бурҳони азал , файзи абад , мазҳари аввал

برهان ازل، فیض ابد، مظهر اوّل

Имони ману дайни ману ҳодӣу перам

ایمان من و دین من و هادی و پیرم

Султони қадар , ҳайдари сафдар ки зи мадҳаш

سلطان قدر، حیدر صفدر که ز مدحش

Бигрифта баландӣ , сухани арши сарирам

بگرفته بلندی، سخن عرش سریرم

Як зарраи ғубор раҳ ӯем , чаҳ шигифт аст

یک ذرّه غبار رهِ اویم، چه شگفت است

Гар нест яке дар шараф аз меҳри мунирам ?

گر نیست یکی در شرف از مهر منیرم؟

Калакам ба мдиҳш шуда он рӯз ки ҷорӣ

کلکم به مدیحش شده آن روز که جاری

Аз ғошияи дорон нигинаст ҷрирм

از غاشیه داران نگین است جریرم

Гар сарв равонаст марои калаки санои санҷ

گر سرو روان است مرا کلک ثنا سنج

Аз хиҷлати кӯтоҳии худ шохи зрирм

از خجلت کوتاهی خود شاخ زریرم

Кӯи фикру забонӣ ки сипорад раҳи мадҳаш

کو فکر و زبانی که سپارد ره مدحش

Дил метападам чун дам теғаст масирам

دل می تپدم چون دم تیغ است مسیرم

Файёзи кФо , соғари обӣ ки хуморам

فیاض کفا، ساغر آبی که خمارم

Фарёди расо , гӯшаи чашмӣ ки фақирам

فریاد رسا، گوشهٔ چشمی که فقیرم

Бокӣ зи қусӯр амалам нест ки дорад

باکی ز قصور عملم نیست که دارد

Фирдавси таваллои ту фориғи зи съирм

فردوس تولای تو فارغ ز سعیرم

Кунин ба мадҳи ту марои зибр нигин аст

کونین به مدح تو مرا زبر نگین است

Шӯри ду ҷаҳонаст хурӯши Баму зерам

شور دو جهان است خروش بم و زیرم

Чун бода ҳаромаст марои ёди ҷавонӣ

چون باده حرام است مرا یاد جوانی

Имрӯз ки дар майкадаи ишқи ту перам

امروز که در میکدهٔ عشق تو پیرم

Аз рӯзи аластам ба таваллои ту холис

از روز الستم به تولّای تو خالص

Чун субҳи набӯдаи сети зи сидқ , об ба шерам

چون صبح نبوده ست ز صدق، آب به شیرم

Мифтоҳи наҷотам ба каф аз хома иншост

مفتاح نجاتم به کف از خامه انشاست

Тавфиқ ситойишгарят ҳаст бширам

توفیق ستایشگریت هست بشیرم

Бо онкӣ надорам ба шару шӯри ҷаҳони кор

با آنکه ندارم به شر و شور جهان کار

Дар кашмакаш аз хасмии айёми шарирам

در کشمکش از خصمی ایام شریرم

Аз зулмати айём , дарин тираи шабистон

از ظلمت ایام، درین تیره شبستان

Он оина будам ки гирифтанд ба қӣрам

آن آینه بودم که گرفتند به قیرم

Лутфат накунадгар мадади бахти заъифон

لطفت نکند گر مدد بخت ضعیفان

Донам ки ба манзил нарасад роҳи хатирам

دانم که به منزل نرسد راه خطیرم

Деринаи ғуломи ту ҳазинам , зи ҷаҳони сайр

دیرینه غلام تو حزینم، ز جهان سیر

Мапаснд ба чанги ғами айёми асирам

مپسند به چنگ غم ایام اسیرم