эй нигоҳат ба сайди дил , бозӣ

ای نگاهت به صید دل، بازی

Мижаҳо ҷумла дар синони бозӣ

مژه ها جمله در سنان بازی

Ҳар чаҳ дил май барӣ ба ишвау ноз

هر چه دل می بری به عشوه و ناز

Бенёзо , набоз дар бозӣ

بی نیازا، نباز در بازی

Гар ба соғар кунам шароби биҳишт

گر به ساغر کنم شراب بهشت

Накунад бо нигоҳати анбозӣ

نکند با نگاهت انبازی

БрФрўзии зи бода чун ба чаман

برفروزی ز باده چون به چمن

Гули сӯрӣ ба бутаи бгдозё

گل سوری به بوته بگدازیا

Шамъ рӯят кунад ба маҳфили дил

شمع رویت کند به محفل دل

Пардаи сӯзӣу анҷуман созӣ

پرده سوزی و انجمن سازی

Додае дар масофи ширдилон

داده ای در مصاف شیردلان

Теғи ҳиндӣ ба ғамзаи ғозӣ

تیغ هندی به غمزهٔ غازی

Карда сӯяти равон тапидани дил

کرده سویت روان تپیدن دل

Номаи ҳамроҳи ранги пардозӣ

نامه همراه رنگ پردازی

Шамъи сари дркшд чу дар маҳфил

شمع سر درکشد چو در محفل

Рух барафрӯзӣу қади афрозӣ

رخ برافروزی و قد افرازی

Дар ғамат дидаам кафи тоӣ

در غمت دیده ام کف طایی

Бо хаёлати дили ашъби озӣ

با خیالت دل اشعب آزی

Сабр , нозад ба хештан , вақт аст

صبر، نازد به خویشتن، وقت است

Дасту теғӣ ба имтиҳони ёзӣ

دست و تیغی به امتحان یازی

Дар прихонаҳи ту ёд гирифт

در پریخانهٔ تو یاد گرفت

Бодаи шухӣу шишаи таннозӣ

باده شوخی و شیشه طنازی

Аз май ҳасану шӯр ишқ кунад

از می حسن و شور عشق کند

Ҷилва , мастӣу ғамзаи ғаммозӣ

جلوه، مستی و غمزه غمّازی

Нақш ҳар ҳафт хол ронад лабат

نقش هر هفت خال راند لبت

Зарбаи бстонкаҳи барадҳои бозӣ

ضربه بستانکه بردهای بازی

Дар ғамати нолаи Ироқи сурӯш

در غمت نالهٔ عراق سروش

Шуда бар ман , сумуми Аҳвозӣ

شده بر من، سموم اهوازی

Ба дили осоиими зи ғунча тар

به دل آساییم ز غنچهٔ تر

Магари обӣ бар озар андозӣ

مگر آبی بر آذر اندازی

Вақт он шуд ки дар замонаи ҳазин

وقت آن شد که در زمانه حزین

Каҷ наҳй афсари сухан созӣ

کج نهی افسر سخن سازی

Вақт он шуд каз аждаҳои қалам

وقت آن شد کز اژدهای قلم

Ковиёнии илм , броФрозӣ

کاویانی علم، برافرازی

Вақт он шуд ки дар мдиҳ кунад

وقت آن شد که در مدیح کند

Дили пуршӯр , синаи пардозӣ

دل پرشور، سینه پردازی

Мадҳи тораки фарози ҳафт авранг

مدح تارک فراز هفت اورنگ

Обрӯи бахши миллати тозӣ

آبرو بخش ملت تازی

Шоҳи мардони алӣ ки манқибаташ

شاه مردان علی که منقبتش

Хомаро медиҳад сарафрозӣ

خامه را می دهد سرافرازی

Он ки дар арсаи шаҳидонаш

آن که در عرصهٔ شهیدانش

Карда Хизри орзӯии ҷони бозӣ

کرده خضر آرزوی جان بازی

Осмонаш кунад салаҳшӯрӣ

آسمانش کند سلحشوری

Офтобаш кунад срондозӣ

آفتابش کند سراندازی

Карда аз лаҳҷаи навояши касб

کرده از لهجهٔ نوایش کسب

Насар тоир , баланди парвозӣ

نسر طایر، بلند پروازی

Дар санояш ба аршён дорад

در ثنایش به عرشیان دارد

Мурғи рӯҳам , сари ҳам овозӣ

مرغ روحم، سر هم آوازی

намекунад аз навой мадҳат ӯ

می کند از نوای مدحت او

Хомаи Ҷабраили дмсозӣ

خامهٔ جبرئیل دمسازی

Кунад аз файз ӯ ба мурдаи дилон

کند از فیض او به مرده دلان

Нафасами пӯри Марями эъҷозӣ

نفسم پور مریم اعجازی

Пеши тамкин ӯ Аннани бикашад

پیش تمکین او عنان بکشد

Тавсани умр аз сбктозӣ

توسن عمر از سبکتازی

Рӯзи маҳшар ба пардаи дорӣ ӯ

روز محشر به پرده داری او

Май наёбади замона , ҳамсозӣ

می نیابد زمانه، همسازی

Срўро , бо лаби саногари ту

سرورا، با لب ثناگر تو

Карда рӯҳи алқудси ҳам овозӣ

کرده روح القدس هم آوازی

Хинг гардун кунад Фромш , так

خنگ گردون کند فرامش، تک

Чун ба майдон ткоўр андозӣ

چون به میدان تکاور اندازی

Бо ғубор осмон равад аз ҷо

با غبار آسمان رود از جا

Дар масофӣ ки ҳамлаи оғозӣ

در مصافی که حمله آغازی

Баҳр хон ту дар танури фалак

بهر خوان تو در تنور فلک

Меҳру маи рост , пешаи хбозӣ

مهر و مه راست، پیشه خبازی

намекунад хайли шбрўони ту ро

می کند خیل شبروان تو را

Қсби моҳтоб , бзозӣ

قصب ماهتاب، بزازی

Захмаи шеванам тағофул туаст

زخمهٔ شیونم تغافل توست

Май хурӯшам агар ту нанавозӣ

می خروشم اگر تو ننوازی

Лаби гушойӣ агар ба таҳсинам

لب گشایی اگر به تحسینم

Дили сӯзон ба кавсар андозӣ

دل سوزان به کوثر اندازی

Чаҳ кам аз кӣса карам шавадат

چه کم از کیسهٔ کرم شودت

Гар ба ҳол дилам бипардозӣ ?

گر به حال دلم بپردازی؟

Чун тугирӣ ба дасти хомаи ҳазин

چون تو گیری به دست خامه حزین

Калаки Монии куҷоу анбозӣ ?

کلک مانی کجا و انبازی؟

Қалами воситии нажод ту кард

قلم واسطی نژاد تو کرد

Сафҳа , ҳамранги оли широзӣ

صفحه، همرنگ آل شیرازی

Анварӣ буд агар хдиўи сухан

انوری بود اگر خدیو سخن

Зад навой ту кӯси мумтозӣ

زد نوای تو کوس ممتازی

Мурғи омини з осмон ояд

مرغ آمین ز آسمان آید

Чун ту каф дар дуои броФрозӣ

چون تو کف در دعا برافرازی

Дилу дайн дар паноҳи адли ту бод

دل و دین در پناه عدل تو باد

То ситами рости шеваи мҷтозӣ

تا ستم راست شیوه مجتازی