Не хома дорад сари хуши навое

نی خامه دارد سر خوش نوایی

Куҳани булбули оҳанги дастони сарое

کهن بلبل آهنگ دستان سرایی

Биёи мутриби имшаб , раҳи тозаи сркн

بیا مطرب امشب، رَهِ تازه سرکن

Малулем аз риндӣу порсое

ملولیم از رندی و پارسایی

Шикастанди аҳди вафои дӯстдорон

شکستند عهد وفا دوستداران

Ҳамин ғам буд ғам , дурусти ошноӣ

همین غم بود غم، درست آشنایی

Хушо сулҳи кул ва хушо тарзи мисатон

خوشا صلح کلّ و خوشا طرز مستان

Басаст аз ҳарифон чун ва чарое

بس است از حریفان چون و چرایی

Ғуборӣ ки бархезад аз кӯии ҳурмон

غباری که برخیزد از کوی حرمان

Ба чашм умедам кунад тўтёиӣ

به چشم امیدم کند توتیایی

зи таъсири ғамҳои оташи изорон

ز تأثیر غمهای آتش عذاران

Кунад гӯна коҳем , каҳрабое

کند گونه کاهیم، کهربایی

Диҳад армағон , калаки маънӣ нигорам

دهد ارمغان، کلک معنی نگارم

Ба сӯрати тарозони чину хтоиӣ

به صورت طرازان چین و ختایی

Нишаста сет бар тахти Юнони фитрат

نشسته ست بر تخت یونان فطرت

Флотўни дониш , ба хоқони стоиӣ

فلاطون دانش، به خاقان ستایی

Эмомамам соҳиби аср , Меҳдӣ

امام امم صاحب عصر، مهدی

Ки номаш илм шуд ба мушкили гушойӣ

که نامش علم شد به مشکل گشایی

Фалак карда ҳар субҳ бо косаи меҳр

فلک کرده هر صبح با کاسهٔ مهر

зи дарбори дардии кашонаши гадоӣ

ز دربار دردی کشانش گدایی

Дарин хокдон бар сари афтодагон ро

درین خاکدان بر سر افتادگان را

Кунад сояи съўаҳ ӯ ҳумое

کند سایهٔ صعوهٔ او همایی

Дар андеша чун бугзарад пои бӯсаш

در اندیشه چون بگذرد پای بوسش

Сухан ояд аз хомаи беруни ҳиное

سخن آید از خامه بیرون حنایی

зи ташрифи абри кафш дар баҳорон

ز تشریف ابر کفش در بهاران

Кунад шоҳиди ғунчаи гулгуни қабое

کند شاهد غنچه گلگون قبایی

зи гирди сами дашти паймои самандаш

ز گرد سم دشت پیما سمندش

Баради дидаи меҳру маи равшаноӣ

برد دیدهٔ مهر و مه روشنایی

Гуҳии пўиаҳи маҷнӯн , ба сҳронўрдӣ

گهی پویه مجنون، به صحرانوردی

Гуҳии ҷилваи Лайлӣ , ба ширини адое

گهی جلوه لیلی، به شیرین ادایی

Ткоўр наҳодӣ ки аз чустии он

تکاور نهادی که از چستی آن

Фурӯи мондаи гардуни з бедасту пое

فرو مانده گردون ز بی دست و پایی

Диҳад пўиаҳаш барқро дарси ҳайрат

دهد پویه اش برق را درس حیرت

Кунад сояаш хасмро аждаҳое

کند سایه اش خصم را اژدهایی

Хдиўо , ба таври сухани он климм

خدیوا، به طور سخن آن کلیمم

Ки калакам илм шуд ба мӯъҷизи намое

که کلکم علم شد به معجز نمایی

Ба булбул чаҳ нисбати нўоснҷимро ?

به بلبل چه نسبت نواسنجیم را؟

Манам шаҳрии ишқ ва ӯ рӯстоӣ

منم شهری عشق و او روستایی

зи хуршеди тобони доғи дили ман

ز خورشید تابانِ داغ دل من

Буд базми афлокро равшаноӣ

بود بزم افلاک را روشنایی

Ба васфати фурӯмондаи ғаввоси фикрам

به وصفت فرومانده غوّاص فکرم

Ки борорди андеша , ҳайрат физойӣ

که بارآرد اندیشه، حیرت فزایی

Фалаки шаш ҷиҳат мезанад чори навбат

فلک شش جهت می زند چار نوبت

Ба номи ту кӯси Музаффари ливое

به نام تو کوس مظفّر لوایی

Шикам , чархи дуздад , кмркўаҳ бозад

شکم، چرخ دزدد، کمرکوه بازد

Кунадгар шикваи ту теғи озмоиӣ

کند گر شکوه تو تیغ آزمایی

Ҷудои зи хок дарат нест мумкин

جدایی ز خاک درت نیست ممکن

Казу дидаам ҷазбаи каҳрабое

کزو دیده ام جذبهٔ کهربایی

Лабам чун садафи пеши файзи ту боз аст

لبم چون صدف پیش فیض تو باز است

зи абри кафат қатра дорам гадоӣ

ز ابر کفت قطره دارم گدایی

Набошад ба дарди тугар ошно , дил

نباشد به درد تو گر آشنا، دل

Миёни тан ва ҷон мабод ошноӣ

میان تن و جان مباد آشنایی

Марои ишқи саркаш , занад шуъла дар дил

مرا عشق سرکش، زند شعله در دل

Муродӣ надорам зи мадҳати сарое

مرادی ندارم ز مدحت سرایی

Ба васфат ки андешаи кӯтоҳ аз он аст

به وصفت که اندیشه کوتاه از آن است

Ба ҷоҳат ки бошад ҷалоли худоӣ

به جاهت که باشد جلال خدایی

Ки дрклбаҳ ам нест нақши таъаллуқ

که درکلبه ام نیست نقش تعلّق

Кунад паҳлавии хушки ман бӯрёе

کند پهلوی خشک من بوریایی

Нагардад ба ҳам ошнои ҳоши ллаҳ

نگردد به هم آشنا حاش لله

Хроботии ринду ҳарфи риёе

خراباتی رند و حرف ریایی

Манам ринди мутлақ , чаҳ куфр ва чаҳ имон

منم رند مطلق، چه کفر و چه ایمان

Манам масти ҷом май кибриёе

منم مست جام می کبریایی

Кунад ,гар буд гӯшаи чашмӣ аз ту

کند، گر بود گوشهٔ چشمی از تو

Камӣни нуктаи калаки ман бўолълоиӣ

کمین نکتهٔ کلک من بوالعلایی

Тамаъ нест як ҷӯи зи абнои даҳрам

طمع نیست یک جو ز اَبنای دهرم

намеояд аз раҳзанони раҳнамое

نمی آید از رهزنان رهنمایی

зи тӯфон раҳондан намеояд аз хас

ز طوفان رهاندن نمی آید از خس

з дарёдилон ояд ин нохудоӣ

ز دریادلان آید این ناخدایی

Нагардад ба бегонагони ошно , дил

نگردد به بیگانگان آشنا، دل

Ғарибами дарин шаҳр чун рӯстоӣ

غریبم درین شهر چون روستایی

Ғами ман буд миннати ғмгсорон

غم من بود منت غمگساران

Шикасти устихони марои мумиёе

شکست استخوان مرا مومیایی

Аҷаб дорам аз пастии толеъи худ

عجب دارم از پستی طالع خود

Ки карда сет дар норасоӣ , расое

که کرده ست در نارسایی، رسایی

Ҳазин , хомаи сркн ки вақт дуо шуд

حزین، خامه سرکن که وقت دعا شد

Нафасро ба таъсири даҳ ошноӣ

نفس را به تأثیر دِه آشنایی

Забони даракаш , аз ҳад сухан рафт берун

زبان درکش، از حد سخن رفت بیرون

Дарин парда айбаст хориҷи навое

درین پرده عیب است خارج نوایی

Буд шуҳраи ҷавдат , ба мискини навозӣ

بود شهره جودت، به مسکین نوازی

Нишони остонат ба ҳоҷати равое

نشان آستانت به حاجت روایی

Смр , номи некат ба гетии саросар

سمر، نام نیکت به گیتی سراسر

Илми дасту теғат ба кшўргшоиӣ

علم دست و تیغت به کشورگشایی