Омадӣ чун ту ман бесар ва сомон рафтам

آمدی چون تو من بی سر و سامان رفتم

Ҳастем гирди раҳе буд , ба ҷавлон рафтам

هستیم گرد رهی بود، به جولان رفتم

Вазъ ошуфтагӣам бе ту чунон зебо буд

وضع آشفتگی ام بی تو چنان زیبا بود

Ки дили ошӯбтар аз зулф парешон рафтам

که دل آشوب تر از زلفِ پریشان رفتم

Ҳам бут қалб шуморанд марои брҳмнон

هم بت قلب شمارند مرا برهمنان

Тоқи абрӯии туро бас ки ба қурбон рафтам

طاق ابروی تو را بس که به قربان رفتم

Гар ту рафтӣ з барам лек ба гирдам нарисӣ

گر تو رفتی ز برم لیک به گردم نرسی

Ба қафои ту зи худ бас ки шитобон рафтам

به قفای تو ز خود بس که شتابان رفتم

Нотавонони туро даврии раҳ монеъ нест

ناتوانان تو را دوری ره مانع نیست

Буии пероҳанам , аз Миср ба канъон рафтам

بوی پیراهنم، از مصر به کنعان رفتم

Ҳар кафи хоки дарин ғамкада домӣ дорад

هر کف خاک درین غمکده دامی دارد

Гар буруни омадам аз чоҳ , ба зиндон рафтам

گر برون آمدم از چاه، به زندان رفتم

Ҳички сро хабарӣ зон бут ҳар ҷое нест

هیچک س را خبری زان بت هر جایی نیست

Ба суроғаш ба дар габр ва мусулмон рафтам

به سراغش به درِ گبر و مسلمان رفتم

Ман ҳамон сӯхтаи ҷони мурғи смндркишм

من همان سوخته جان مرغ سمندرکیشم

Таън хомӣ назанигар ба гулистон рафтам

طعن خامی نزنی گر به گلستان رفتم

Ҷғди вайронаи ишқам ба гулам кор набӯд

جغد ویرانهٔ عشقم به گلم کار نبود

Ба ҳам овозии мурғони хуш алҳон рафтам

به هم آوازی مرغان خوش الحان رفتم

Манам он Юсуфи афтода ба зиндони бадан

منم آن یوسف افتاده به زندان بدن

Ки ба якборагӣ аз ёд азизон рафтам

که به یکبارگی از یاد عزیزان رفتم

Манам он солики саргарм ки дрхлўти фикр

منم آن سالک سرگرم که درخلوت فکر

Ба ду олами зи раҳи чок гиребон рафтам

به دو عالم ز ره چاک گریبان رفتم

Манам он куҳна даро , қофилаи ваҳшат ро

منم آن کهنه درا، قافلهٔ وحشت را

Ки зи сартосари ин дашт , хурушон рафтам

که ز سرتاسرِ این دشت، خروشان رفتم

Манам он мояи касоди сари бозори ҷунун

منم آن مایه کسادِ سرِ بازار جنون

Ки зи афсурдагӣ аз хотир Тифлон рафтам

که ز افسردگی از خاطر طفلان رفتم

Манам он нағзи наво , тоири тӯбои маскан

منم آن نغز نوا، طایر طوبی مسکن

Ки ба тўФи ҳарами ҳуҷҷат раҳмон рафтам

که به طوف حرم حجّت رحمان رفتم

Алии олии аъло ки ба дарюза ӯ

علی عالی اعلی که به دریوزه او

Хушки лаби омадаму ғайрат Аммон рафтам

خشک لب آمدم و غیرت عمّان رفتم

Срўро , огаҳӣ аз ҳоли парешони дилам

سرورا، آگهی از حال پریشان دلم

Ки ба тороҷи ҳаводиси сар ва сомон рафтам

که به تاراج حوادث سر و سامان رفتم

Гўиёи узви зи ҷо рафтаам , оромам нест

گوییا عضو ز جا رفته ام، آرامم نیست

То зи Эрони бадар аз гардиш даврон рафтам

تا ز ایران بدر از گردش دوران رفتم

эй шаҳи Миср ки бо хастаи длонти назарии сет

ای شه مصر که با خسته دلانت نظری ست

Дасти ман гир ки дар кулба аҳзон рафтам

دست من گیر که در کلبهٔ احزان رفتم

Фикр ман кун ки ту сармояи муҳтоҷоне

فکر من کن که تو سرمایهٔ محتاجانی

Ки аз ин марҳалаи хуш бесар ва сомон рафтам

که از این مرحله خوش بی سر و سامان رفتم

Омадами ғарқаи исён ба паноҳ дар ту

آمدم غرقهٔ عصیان به پناه دَرِ تو

Шукри ҷӯади ту ки мустағриқ ғуфрон рафтам

شکر جود تو که مستغرق غفران رفتم

Гарчи аз холи сано , ҳасани ту мустағнӣ буд

گرچه از خال ثنا، حسن تو مستغنی بود

Ба мдиҳи ту шҳо ҳасрат ҳисон рафтам

به مدیح تو شها حسرت حسّان رفتم

Гарчи номади сухании лоиқи шаъни ?ут ба лабам

گرچه نامد سخنی لایق شأن ات به لبم

Ба санои ту шҳо , ғайрат сҳбон рафтам

به ثنای تو شها، غیرت سحبان رفتم

Нест ҷои сухани ин баҳри нафаси сӯзи ҳазин

نیست جای سخن این بحر نفس سوز حزین

Ба хамӯшӣ задам , аз танагӣ майдон рафтам

به خموشی زدم، از تنگی میدان رفتم

Калакам афтод ба ғаввосии ин баҳри сароб

کلکم افتاد به غوّاصی این بحر سراب

Шамъи сон дар сари ин фикр ба поён рафтам

شمع سان در سر این فکر به پایان رفتم