эй партави ҷамоли туро мазҳари офтоб

ای پرتو جمال تو را مظهر آفتاب

Ойӣнаи дори ҳасани ту неки ахтари офтоб

آیینه دار حسن تو نیک اختر آفتاب

Аввали ҷабини зи хоки раҳат ғоза ме кунад

اوّل جبین ز خاک رهت غازه می کند

Чун субҳ сар баровард аз ховари офтоб

چون صبح سر برآورد از خاور آفتاب

Ҳрбои зулоли ишқи ту аз меҳр ме кашад

حربا زلال عشق تو از مهر می کشد

Софи шароби ҳасани туе , соғари офтоб

صاف شراب حسن تویی، ساغر آفتاب

Сарви ту соя то ба сар хокён фиканд

سرو تو سایه تا به سر خاکیان فکند

Афтода аз фироқи ту бар бистари офтоб

افتاده از فراق تو بر بستر آفتاب

Дар ҳасрати зулоли висоли ту сӯхтаи сет

در حسرت زلال وصال تو سوخته ست

Ту чашмаи ҳаётӣу Искандари офтоб

تو چشمهٔ حیاتی و اسکندر آفتاب

Як лолаи бириштаи дили доғи дидае сет

یک لالهٔ برشته دل داغ دیده ای ست

Аз оризи ту , бар фалаки ахзари офтоб

از عارض تو، بر فلک اخضر آفتاب

Аз ҷўқи ҳиндӯони ту як посбон , Зуҳал

از جوق هندوان تو یک پاسبان، زحل

Вази хайли чокарони ту як сафдари офтоб

وز خیل چاکران تو یک صفدر آفتاب

Аз қасри рифъати ту буд кеҳтари осмон

از قصر رفعت تو بود کهتر آسمان

Вази зарра бо фурӯғи рахти камтари офтоб

وز ذرّه با فروغ رخت کمتر آفتاب

То бар рахт сапанд бисӯзад зи ахтарон

تا بر رخت سپند بسوزد ز اختران

Бар кафи гирифтаи бандаи сифати миҷмари офтоб

بر کف گرفته بنده صفت مجمر آفتاب

Аз шарми тирагии натавонад сипед шуд

از شرم تیرگی نتواند سپید شد

Дар рӯзгори ҳасани ту чун шаби пурофтоб

در روزگار حسن تو چون شب پرآفتاب

Санҷидани рухи ту ба хуршед , аҳвалии сет

سنجیدن رخ تو به خورشید، احولی ست

Ту нури чашми олимӣу аъўри офтоб

تو نور چشم عالمی و اعور آفتاب

Ҳасанаш хазон шавад наниҳадгар ба бандагӣ

حسنش خزان شود ننهد گر به بندگی

Бар хоки даргаи ту , рухи аҳмари офтоб

بر خاک درگه تو، رخ احمر آفتاب

Дар силки ходимони дили афрӯзи маҳфилат

در سلک خادمان دل افروز محفلت

Бошад яке ғуломи накӯи манзари офтоб

باشد یکی غلام نکو منظر آفتاب

Танҳо занӣ ба қалби дилу дайни олимӣ

تنها زنی به قلب دل و دین عالمی

Тозад ҳамеша як тана бар лашкари офтоб

تازد همیشه یک تنه بر لشکر آفتاب

Ҷое ки рои равшанат аз рух кашад ниқоб

جایی که رای روشنت از رخ کشد نقاب

Берун наёвард зи гиребони сари офтоб

بیرون نیاورد ز گریبان سر آفتاب

Дар васфи оризи ту , чу гирад ба кафи қалам

در وصف عارض تو، چو گیرد به کف قلم

Резади фурӯи зи калаки сногстри офтоб

ریزد فرو ز کلک ثناگستر آفتاب

Ҳар нуктае зи чомаи равшани баёни ту

هر نکته ای ز چامهٔ روشن بیان تو

Дар маънӣаст гавҳар ва дар пайкари офтоб

در معنی است گوهر و در پیکر آفتاب

Дафтар ба пеши хомаи туро арза гар диҳад

دفتر به پیش خامه تو را عرضه گر دهد

Аз ҳар хати шуъоъ , хӯрд нашутур офтоб

از هر خط شعاع، خورد نشتر آفتاب

эй чашмаи зулол ки дар иштиёқи ту

ای چشمهٔ زلال که در اشتیاق تو

Дорад зи меҳр , ҳолати нилӯфари офтоб

دارد ز مهر، حالت نیلوفر آفتاب

Дар малики ҳасан , боҷ наад хомаи ?ут бар ӯ

در ملک حسن، باج نهد خامه ات بر او

Ифлосро агар накунад маҳзари офтоб

افلاس را اگر نکند محضر آفتاب

Дар пешгоҳи садаи қасри ҷалоли ту

در پیشگاه سدّهٔ قصر جلال تو

Чун ҷўкён , нишаста ба хокистари офтоб

چون جوکیان، نشسته به خاکستر آفتاب

Гирад ривоҷ , қурсаи ноқиси айёр ӯ

گیرد رواج، قرصهٔ ناقص عیار او

Номи туро чу сикка занад бар зари офтоб

نام تو را چو سکّه زند بر زر آفتاب

Чун ҷилваи ту пой наад дар рикоби ноз

چون جلوهٔ تو پای نهد در رکاب ناز

Оради паии ниёз , сару афсари офтоб

آرد پی نیاز، سر و افسر آفتاب

Гесуии анбарин чу ба дӯш ва бар , афканӣ

گیسوی عنبرین چو به دوش و بَر، افکنی

Гирад саводи мӯии ту дар анбари офтоб

گیرد سواد موی تو در عنبر آفتاب

Нақши сами саманди ту , то ҷилва гар нагашт

نقش سُم سمند تو، تا جلوه گر نگشت

Ҳаргизи надида буд зи худ беҳтари офтоб

هرگز ندیده بود ز خود بهتر آفتاب

Хунаши ҳалоли ғамзаи мард афканат шавад

خونش حلال غمزهٔ مرد افکنت شود

Аз абр агар ба сар накунад мъҷри офтоб

از ابر اگر به سر نکند معجر آفتاب

То оташини изори туро қиблаи сохтаи сет

تا آتشین عذار تو را قبله ساخته ست

Май пурвирд ба домани худ озари офтоб

می پرورد به دامن خود آذر آفتاب

То нури файзи шамъи ҷамол ту барфурӯхт

تا نور فیض شمع جمال تو برفروخت

Парвонаи вор , сӯхтаи болу пари офтоб

پروانه وار، سوخته بال و پر آفتاب

Аз рои мустақӣми ту сад таъна ме хӯрд

از رای مستقیم تو صد طعنه می خورد

Погар наад буруни зи хати меҳвари офтоб

پا گر نهد برون ز خط محور آفتاب

То шуд ҳарифи толеъи мансӯбаи сози ту

تا شد حریف طالع منصوبه ساز تو

Нақши касоди бохта дар шшдри офтоб

نقش کساد باخته در ششدر آفتاب

Мапаснд парда бирафтад аз тира бахтем

مپسند پرده برفتد از تیره بختیم

Ногуҳ , дар абр хат накунӣ мзмри офтоб

ناگه، در اَبرِ خط نکنی مضمر آفتاب

Аз давлати ту , сояи бол ҳумо шавад

از دولت تو، سایهٔ بال هما شود

Бар фарқи ошиқони ту , дар маҳшари офтоб

بر فرق عاشقان تو، در محشر آفتاب

Ороиши изори накӯи бод , турраи ?ут

آرایش عذار نکو باد، طرّه ات

То сояро маҷол набошад дар офтоб

تا سایه را مجال نباشد در آفتاب