Ҳар чанд ки дунёсти раҳ ва мо ҳамаи роҳӣ

هر چند که دنیاست رَه و ما همه راهی

Афтодаи маро заврақ ҳастӣ ба табоҳӣ

افتاده مرا زورق هستی به تباهی

Пӯшидаи шаби зулмати гетӣ , гуҳарам ро

پوشیده شب ظلمت گیتی، گهرم را

Ман чашмаи ҳайвонам ва ҳиндаст сиёҳӣ

من چشمهٔ حیوانم و هند است سیاهی

ё ҳаст мзиқи тан ва ман Юсуфи зиндон

یا هست مضیّق تن و من یوسف زندان

ё худ ман ва чархем ба ҳам , Юнусу моҳӣ

یا خود من و چرخیم به هم، یونس و ماهی

ё анҷуми стъи фалаку субҳи ҷаҳонам

یا انجم سطع فلک و صبح جهانم

Аз ашки саҳаргоҳӣ ва аз оҳи пагоҳӣ

از اشک سحرگاهی و از آه پگاهی

Инсоф ба девон ки ҷӯям ба ки нолам ?

انصاف به دیوان که جویم به که نالم؟

Даъвии зи ман ва аз фалаки сифлаи гувоҳӣ

دعوی ز من و از فلک سفله گواهی

Ман донаму дил каз ситами даҳр чаҳ дидам

من دانم و دل کز ستم دهر چه دیدم

Дили оинаи сӯрат ҳоласт кмоҳӣ

دل آینهٔ صورت حال است کماهی

Бргўҳри ман рафтаи ситам дар хзФи обод

برگوهر من رفته ستم در خزف آباد

На ҳасрати молии сет на андешаи ҷоҳӣ

نه حسرت مالی ست نه اندیشهٔ جاهی

Ҳар лаҳза буд нафратам аз даҳри фузунтар

هر لحظه بود نفرتم از دهر فزونتر

То ҳаст дар ақтори ҷаҳон , омиру ноҳӣ

تا هست در اقطار جهان، آمر و ناهی

Асбоб мусоид нашуд , айёми муовин

اسباب مساعد نشد، ایّام معاون

Варна ним аз рӯй хирад , мхтӣу соҳӣ

ورنه نیم از روی خرد، مُخطی و ساهی

Сад пила фурӯд оварад аз қадари мақомам

صد پلّه فرود آورد از قدر مقامم

Гар ақл хитобам диҳад идроки паноҳӣ

گر عقل خطابم دهد ادراک پناهی

Ман навараму аҷроми табиии ҳамаи зулмат

من نورم و اجرام طبیعی همه ظلمت

Якҷо нашавад ҷамъи сифедӣу сиёҳӣ

یکجا نشود جمع سفیدیّ و سیاهی

Ёвар нау асбоби тноФри ҳамаи ҳозир

یاور نه و اسباب تنافر همه حاضر

Дар аҳди ман омода буд ҳар чаҳ бихоҳӣ

در عهد من آماده بود هر چه بخواهی

Бегурзу каманд аз кафи рустам чаҳ кушояд ?

بی گرز و کمند از کف رستم چه گشاید؟

Роиҷ ба зар ва сим шавад сиккаи шоҳӣ

رایج به زر و سیم شود سکّهٔ شاهی

Бо ҷавҳари зотӣ чаҳ кунад соми тиҳии даст ?

با جوهر ذاتی چه کند سام تهی دست؟

Ҷон муфт диҳад , теғи з каф дода сипоҳӣ

جان مفت دهد، تیغ ز کف داده سپاهی

Фарзин чу кушодии надиҳад фил шавад мот

فرزین چو گشادی ندهد فیل شود مات

Ҳар кас ба ҳарифии сети дарин арса , мбоҳӣ

هر کس به حریفی ست درین عرصه، مباهی

Гар ҷазбаи биҷодаҳи Аннан гир нагардад

گر جذبهٔ بیجاده عنان گیر نگردد

Ҷунбиши з мақомӣ накунад , қӯти коҳӣ

جنبش ز مقامی نکند، قوّت کاهی

Дар печу хами ғам , гусалади риштаи умраш

در پیچ و خم غم، گسلد رشتهٔ عمرش

Рустам нарасадгар ба сари бежани чоҳӣ

رستم نرسد گر به سر بیژن چاهی

Антоҷ маҳоласт зи шаклӣ ки ақим аст

انتاج محال است ز شکلی که عقیم است

Тадбир чаҳ созад ба қазоёии илоҳӣ

تدبیر چه سازد به قضایای الهی

Маънӣ набӯд дар рақами дафтари айём

معنی نبود در رقم دفتر ایّام

Таърих ҷаҳонаст пар аз қиссаи воҳӣ

تاریخ جهان است پر از قصهٔ واهی

Кӯдаки ним эй чарх ки бозам ба ту лаъибат

کودک نیم ای چرخ که بازم به تو لُعبت

Иқболи ту хуши бод ба асҳоби млоҳӣ

اقبال تو خوش باد به اصحاب ملاهی

Таҳи косаи ҷами рӯзии ин гуруснаи чашмон

ته کاسهٔ جم روزیِ این گرسنه چشمان

Арзонии ин тоҷўрони тахту кулоҳӣ

ارزانی این تاجوران تخت و کلاهی

Сахтии зи ту , аз сабри қавии панҷаи таҳаммул

سختی ز تو، از صبر قوی پنجه تحمّل

Хасмии зи ту , аз дидаи ман хайри нигоҳӣ

خصمی ز تو، از دیدهٔ من خیر نگاهی

Поён набӯд бухли туу ҳиммати мо ро

پایان نبود بخل تو و همّت ما را

Абъод муҷаррад напазиранд тноҳӣ

ابعاد مجرد نپذیرند تناهی

Аз қисмати афлоки ҳазин , ин гила бигзор

از قسمت افلاک حزین، این گله بگذار

Аз беш вкми он нФзоиӣ ва на коҳӣ

از بیش وکم آن نفزایی و نه کاهی