Мурғи шаби пештар аз онкии براردи овоз

مرغ شب پیشتر از آنکه برآرد آواز

Дили шӯридаи наво , замзама Эй кард оғоз

دل شوریده نوا، زمزمه ای کرد آغاز

намесаройед дилу кулуфт овоз набӯд

می سرایید دل و کلفت آواز نبود

Эмин аз фитнаи гарӣҳои забони ғаммоз

ایمن از فتنه گریهای زبان غمّاز

Додам аз шӯри ҷунуни болу пари шавқ ба ҳуш

دادم از شور جنون بال و پر شوق به هوش

Кардам аз шавқи дарун , равзанаи гӯши фароз

کردم از شوق درون، روزنهٔ گوش فراز

То чаҳ розаст ки аз парда бурун меояд ?

تا چه راز است که از پرده برون می آید؟

То чаҳ тораст ки андеша , кашида сет ба соз ?

تا چه تار است که اندیشه، کشیده ست به ساز؟

Аз тараби савмиъаи дорон димоғ овараданд

از طرب صومعه دارانِ دماغ آوردند

Сари бурун аз ҳуҷби унсурии кохи муҷоз

سر برون از حجب عنصری کاخ مجاز

Шавқ дар гарми анонеу талаб дар ҷустан

شوق در گرم عنانیّ و طلب در جستن

Мижа дар бол фишонӣу нигаҳ дар парвоз

مژه در بال فشانی و نگه در پرواز

Захма бар авд асар зад дил ва ман санҷидам

زخمه بر عود اثر زد دل و من سنجیدم

ӯ сароянда ва ман пардаи ниўшндаҳи роз

او سراینده و من پرده نیوشندهٔ راز

Ман зи ошиқи суханӣ , гӯши броўози хабар

من ز عاشق سخنی، گوش برآواز خبر

ӯ ба ҷодӯи нафасӣ , ишваи фуруши эъҷоз

او به جادو نفسی، عشوه فروش اعجاز

Ман ба оташи ҷгарии Мӯсои муштоқи сурӯш

من به آتش جگری موسی مشتاق سروش

ӯ ба дилкаши хабарии шуълаи таври эъзоз

او به دلکش خبری شعلهٔ طور اعزاز

Ман ба ҳасрати шикании мунтазири буии Яман

من به حسرت شکنی منتظر بوی یمن

ӯ ба ширини даҳанӣ , хусрави хубони тароз

او به شیرین دهنی، خسرو خوبان طراز

Нуктаи сарбастатар аз ғунчаи рози Маҳмӯд

نکته سربسته تر از غنچه راز محمود

Пардаи печидатар аз турраи мишкӣни Аёз

پرده پیچیده تر از طرّهٔ مُشکینِ ایاز

Намаки андӯзтар аз пистаи шӯри Лайлӣ

نمک اندوزتر از پسته ٔ شور لیلی

Синаи пардозтар аз нолаи маҷнӯн ба гудоз

سینه پردازتر از ناله مجنون به گداز

Ҳолатӣ булъаҷаб омад зи самоъам дар пеш

حالتی بوالعجب آمد ز سماعم در پیش

Бехудиро натавон кард баён бо худ боз

بی خودی را نتوان کرد بیان با خود باز

Ногаҳони мурғ шбоҳнг баровард хурӯш

ناگهان مرغ شباهنگ برآورد خروش

Ҳам сафирони чамани сайр , кашиданд овоз

هم صفیران چمن سیر، کشیدند آواز

Масти паймонаи аўои оташ , ману шамъи саҳарӣ

مست پیمانه اوا آتش، من و شمع سحری

намепрессатон ба май ва қибла прессатон ба намоз

می پرستان به می و قبله پرستان به نماز

Дил маро гуфт ки мастонаи навое сар кун

دل مرا گفت که مستانه نوایی سر کن

Ту ҳам охири зи ғами он бути ушшоқи навоз

تو هم آخر ز غم آن بت عشّاق نواز

Посухаш додам азин мисраи санҷидаи хеш

پاسخش دادم ازین مصرع سنجیده خویش

Ончӣ анҷом надорад чаҳ намоями оғоз ?

آنچه انجام ندارد چه نمایم آغاز؟

Боз дил гуфт ки муштоқи суханҳои туам

باز دل گفت که مشتاق سخنهای توام

эй балоғати зи каломи ту мтрз ба тароз

ای بلاغت ز کلام تو مطرّز به طراز

Бикаш эй баҳр навол , аз раги Нитсаон қалам

بکش ای بحر نوال، از رگ نیسان قلم

Гуҳарӣ чанд ба гӯшам , чаҳ ҳақиқат чаҳ муҷоз

گهری چند به گوشم، چه حقیقت چه مجاز

Аллоҳи аллоҳ ки нтобӣ рухи азин мултамисам

الله الله که نتابی رخ ازین ملتمسم

эй срири қаламатро ба нўоснҷони ноз

ای صریر قلمت را به نواسنجان ناز

Гуфтам аз узр ва таъаллул нишморӣ зи раҳе

گفتم از عذر و تعلل نشماری ز رهی

Тозаи аҳдии сети маро бо малик бе анбоз

تازه عهدی ست مرا با ملک بی انباز

Ки нагӯям ба ҷуз аз наъти расӯли арабӣ

که نگویم به جز از نعت رسول عربی

Хоҷа ҳар ду саро , додраси бандаи навоз

خواجهٔ هر دو سرا، دادرس بنده نواز

Боиси хилқати кул , ҳодии арбоби сбл

باعث خلقت کل، هادی ارباب سبل

Сару срхили русул , муҳаррами хлўтгаҳи роз

سر و سرخیل رسل، محرم خلوتگه راز

Бахшишаши ом чу эҳсони худованди Карим

بخششش عام چو احسان خداوند کریم

Барнагардад тиҳӣ аз дарга ӯ дасти ниёз

برنگردد تهی از درگه او دست نیاز

Бо радои карамаш , қомати умеди қсир

با ردای کرمش، قامت امّید قصیر

Халъати раҳмат ӯ бар қади тақсири дароз

خلعت رحمت او بر قد تقصیر دراز

Сяти шаръаш , ба млоҳӣ чу занад бонги ғазаб

صیت شرعش، به ملاهی چو زند بانگ غضب

Нағма хӯн гардад ва бо захма чакад аз раги соз

نغمه خون گردد و با زخمه چکد از رگ ساز

Давлат аз ҳиммат ӯ латмаи хури дасти лӣим

دولت از همّت او لطمه خور دست لئیم

Сайри чашм аз рашаҳоти кафи файёзаши оз

سیر چشم از رشحات کف فیّاضش آز

Дардами назъ ба хотир гузарадгар ёдаш

دردم نزع به خاطر گذرد گر یادش

Сӯии тани ҷон ба лаби омада , мегардад боз

سوی تن جان به لب آمده، می گردد باز

Обрӯе ки маро дар ду ҷаҳон ҳаст он аст

آبرویی که مرا در دو جهان هست آن است

Ки ба иқболи ҷабин сое ӯем мумтоз

که به اقبال جبین سایی اویم ممتاز

Сарвро аз асари маънӣ ихлосаст ин

سرو را از اثر معنی اخلاص است این

Ки гуҳари риздм аз хомаи сӯрати пардоз

که گهر ریزدم از خامهٔ صورت پرداز

Нафасами ҳамсафари қоФлҳءи буии Яман

نفسم همسفر قافلهء بوی یمن

Нолаи ман ҳаддии дашти навардони ҳиҷоз

نالهٔ من حدی دشت نوردان حجاز

Бо дами поки ман афсонагар оранди хасон

با دم پاک من افسانه گر آرند خسان

Пўрмрим нашавад лъбтии лаъибати боз

پورمریم نشود لعبتی لعبت باز

Накҳати анбар Соро нашавад оламгир

نکهت عنبر سارا نشود عالمگیر

Гар бурун бар надиҳади буии худ аз пардаи соз

گر برون بر ندهد بوی خود از پردهٔ ساز

Гар буд бе хурдии зодаи дрбои гуҳарон

گر بود بی خردی زادهٔ دربا گهران

Натавонад ба гиронмоя дилон шуд анбоз

نتواند به گرانمایه دلان شد انباز

Ранҷ бефоида аз саъй нахоҳад бурдан

رنج بی فایده از سعی نخواهد بردن

Мокиён гар накунад парвариши байзаи ғоз

ماکیان گر نکند پرورش بیضهٔ غاز

Ҷонгзо заҳр шавад нуктаи ширини маниш

جانگزا زهر شود نکتهٔ شیرین منش

Нешикар , ақраб ҷаррора шавад дар Аҳвоз

نیشکر، عقرب جراره شود در اهواز

Раҳ хатираст ҳазин , ин ҳама бебок макун

رَه خطیر است حزین، این همه بی باک مکن

Ба каммияти қалами ирҷоъи Аннан дар так ва тоз

به کمیت قلم ارجاع عنان در تک و تاز

Вақт онаст ки дар базми муҳаббати ману дил

وقت آن است که در بزم محبّت من و دل

БрФрўзим ба миҳроби дуо , шамъи ниёз

برفروزیم به محراب دعا، شمع نیاز

Шоми аҳбоби ту равшан , зи дили нӯронӣ

شام احباب تو روشن، ز دل نورانی

Душмани ҷоҳи туро сар буд андари дами газ

دشمن جاه تو را سر بود اندر دم گاز