эй мӯии туро ғолияи сои анбари Соро

ای موی تو را غالیه سا عنبر سارا

Чун нофаи сияҳи рӯзам аз он зулфи шаби осо

چون نافه سیه روزم از آن زلف شب آسا

Дидори туро чеҳраи гшои дида ӣ ҳақи байн

دیدار تو را چهره گشا دیده ی حق بین

Рухсори туро рӯй намо , нури таҷалло

رخسار تو را روی نما، نور تجلّا

Ҳам рӯй ту перояи сад масъалаи ҳикмат

هم روی تو پیرایهٔ صد مسأله حکمت

Ҳам мӯии ту сармояи сад марҳалаи савдо

هم موی تو سرمایهٔ صد مرحله سودا

Шерозаи ором , зи зулфи ту мушавваш

شیرازهٔ آرام، ز زلف تو مشوّش

Сӣ пораи айём ба аҳди ту , муҷаззо

سی پارهٔ ایام به عهد تو، مجزا

Тараф семент дода нишон аз гули сӯрӣ

طرف سمنت داده نشان از گل سوری

Даври нигаҳат гӯша нишин , бодаи ҳмро

دور نگهت گوشه نشین، بادهٔ حمرا

Чун субҳи дили афрӯз ту ояд ба таҷаллӣ

چون صبح دل افروز تو آید به تجلّی

Хомӯш шавад , шамъи шаби афрӯзи масеҳо

خاموش شود، شمع شب افروز مسیحا

Сӯсани зи забони нигаҳати наргиси алкн

سوسن ز زبان نگهت نرگس الکن

Равзани зи синони мижаати синаи хоро

روزن ز سنان مژهت سینهٔ خارا

Ноҳид буд булбулаи дори ту ба мизон

ناهید بود بلبله دار تو به میزان

Хуршед буд баста натоқ ту ба ҷавзо

خورشید بود بسته نطاق تو به جوزا

Чашми сияҳати дасти бароварда ба ғорат

چشم سیهت دست برآورده به غارت

Тарки нигаҳати бораи дроФкндаҳ ба яғмо

ترک نگهت باره درافکنده به یغما

Биниҳодаам абрӯии сияҳи тоби туро сар

بنهاده ام ابروی سیه تاب تو را سر

Афтодаам аз мӯии диловези ту дар по

افتاده ام از موی دلاویز تو در پا

Дармонда ӣ пои дрглим , оҳи сабки сайр

درمانده ی پا درگلیم، آه سبک سیر

Шармандаи хорои диляти сахраи смо

شرمندهٔ خارا دلیت صخرهٔ صمّا

Ту қиблаи ӣмонӣ ва ман ҷабҳаи таслим

تو قبلهٔ ایمانی و من جبههٔ تسلیم

Ту Юсуфи канъонӣ ва ман пери килисо

تو یوسف کنعانی و من پیر کلیسا

Мурғи дили ман лухти кабобии сет бар озар

مرغ دل من لخت کبابی ست بر آذر

Ёди лаби лаъли ту , шаробии сети мусаффо

یاد لب لعل تو، شرابی ست مصفا

То моҳ ту афрӯхт саҳаргоҳи таҷаллӣ

تا ماه تو افروخت سحرگاه تجلّی

То оҳ ман афрохт сари рояти улё

تا آه من افراخت سر رایت علیا

Аз шарм равон шуд , қамари носиаҳи симин

از شرم روان شد، قمر ناصیه سیمین

Дар занг ниҳон шуд фалаки оинаи симо

در زنگ نهان شد فلک آینه سیما

Бе ҷурми мсўзи ин ҳамае шуълаи саркаш

بی جرم مسوز این همه ای شعلهٔ سرکش

Ошӯби мсози ин ҳамае фитна , ба боло

آشوب مساز این همه ای فتنه، به بالا

Найранги мбози ин қадар эй гулшани хӯбӣ

نیرنگ مباز این قدر ای گلشن خوبی

Бар ҳасани мнози ин ҳамае гулбуни зебо

بر حسن مناز این همه ای گلبن زیبا

Лаъибастгар айём , чаҳ донад касе имрӯз

لعب است گر ایّام، چه داند کسی امروز

То худ чаҳ бурун оварад аз пардаи фардо ?

تا خود چه برون آورد از پردهٔ فردا ؟

Ҳшёрдлонро насазад ин ҳамаи мастӣ

هشیاردلان را نسزد این همه مستی

Аз соғар ҳастӣ ки ҳубобии сет ба дарё

از ساغر هستی که حبابی ست به دریا

Хотам чаҳ шуду тахти сулаймон ба куҷо рафт ?

خاتم چه شد و تخت سلیمان به کجا رفت؟

Кӯи ахтари Искандару кӯи афсари доро ?

کو اختر اسکندر و کو افسر دارا؟