Чун гирди боди ҳайрат , аз худ раҳанд мо ро

چون گرد باد حیرت، از خود رهاند ما را

Саргаштагӣ ба ҷое , охири расонади мо ро

سرگشتگی به جایی، آخر رساند ما را

Хори терм ки боРом , бар дӯши боғу гулбун

خار ترم که بارم، بر دوش باغ و گلبن

Деҳқон бемурувват , биҷо даманд мо ро

دهقان بی مروت، بیجا دماند ما را

Осоишӣ ки дидам , аз чашм хӯн фишон буд

آسایشی که دیدم، از چشم خون فشان بود

Мижгонтар ба болин , гул мефишонд мо ро

مژگان تر به بالین، گل می فشاند ما را

Шуд Тифли мактаби мо , дӯшизагони маънӣ

شد طفل مکتب ما، دوشیزگان معنی

То ишқи солхурда , фарзанд хонд мо ро

تا عشق سالخورده، فرزند خواند ما را

Тарк мурод бахшед , комӣ ки дил ҳавас дошт

ترک مراد بخشید، کامی که دل هوس داشت

Дар хотир аз ду олам , ҳасрат намонад мо ро

در خاطر از دو عالم، حسرت نماند ما را

Бар фарши сунбулу гул , будам ҳазини хиромон

بر فرش سنبل و گل، بودم حزین خرامان

Чун доғи лола дар хӯн , ҳиҷрони нишонди мо ро

چون داغ لاله در خون، هجران نشاند ما را