Соқии дубора пар кун , аз бодаи гӯии мо ро

ساقی دوباره پر کن، از باده گوی ما را

Вони гоҳ ғам набошад , башикан сабуии мо ро

وآن گاه غم نباشد، بشکن سبوی ما را

Маҷнӯн мо надорад , пурвои хори ин дашт

مجنون ما ندارد، پروای خار این دشت

Чанголи шери умрӣ , зад шонаи мӯии мо ро

چنگال شیر عمری، زد شانه موی ما را

Ёрои шикваам кӯ ? аммо муҳаббат ин нест

یارای شکوه ام کو؟ امّا محبت این نیست

Хушк ар чунин гузорад , теғати гулӯии мо ро

خشک ار چنین گذارد، تیغت گلوی ما را

Умрӣ ба шаҳри гетӣ , бегона вор гаштем

عمری به شهر گیتی، بیگانه وار گشتیم

Тани рафтаи рафтаи охир , бигирифт хуии мо ро

تن رفته رفته آخر، بگرفت خوی ما را

Нам бар надошт ҳаргиз , аз оби зиндагонӣ

نم بر نداشت هرگز، از آب زندگانی

Ин косаи сарнигӯнӣ , зебади кадуии мо ро

این کاسه سرنگونی، زیبد کدوی ما را

Умрӣ ниёз барадем бар дайри вкъбаҳи кохр

عمری نیاز بردیم بر دیر وکعبه کاخر

Ойӣнаи вори ҳайрат , бигирифт рӯй мо ро

آیینه وار حیرت، بگرفت روی ما را

Анвори муршиди рӯм , шуд роҳбари ҳазин ро

انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را

Ҷонои қабули гардон , ин ҷустуҷӯии мо ро

جانا قبول گردان، این جستجوی ما را