Ба об Хизр мафруш обрӯии порсое ро

به آب خضر مفروش آبروی پارسایی را

Муғонеи бода бояд косаи кашкули гадоӣ ро

مغانی باده باید کاسه کشکول گدایی را

Шикасти қадарам аз санҷидагӣ ҳамвор ме гардад

شکست قدرم از سنجیدگی هموار می گردد

зи мағз хеш дорад устихонами мумиёе ро

ز مغز خویش دارد استخوانم مومیایی را

зи ҳиҷрон дидаам корӣ , ки кофар аз аҷал бинад

ز هجران دیده ام کاری، که کافر از اجل بیند

Худо кӯтоҳ созад умри айёми ҷудоӣ ро

خدا کوتاه سازد عمر ایام جدایی را

Ба тифлӣ бастаам дил , каз дабистонаш сабақ гирад

به طفلی بسته ام دل،کز دبستانش سبق گیرد

Баҳорони сусти аҳдӣ , шоҳиди гул бевафое ро

بهاران سست عهدی، شاهد گل بی وفایی را

Нагардад кам сияҳи рӯзии ошиқи зи илтифот ӯ

نگردد کم سیه روزی عاشق ز التفات او

Ба чашм бахтам омӯзад нигоҳаши серумаи сое ро

به چشم بختم آموزد نگاهش سرمه سایی را

Ба маҳфил то сафои соид ӯ пртўоФкн шуд

به محفل تا صفای ساعد او پرتوافکن شد

Зхҷлт шамъ мехоед , сарангушти ҳиное ро

زخجلت شمع می خاید، سرانگشت حنایی را

зи хуршеди Рахш маҳрӯм набӯд дидаи доғам

ز خورشید رخش محروم نبود دیدهٔ داغم

Буд бо чашми равзан , иртиботии равшаноӣ ро

بود با چشم روزن، ارتباطی روشنایی را

Гусастан , боби сабти дафтар бегонагон бошад

گسستن، باب ثبت دفتر بیگانگان باشد

Набошад дар миёни фаслӣ , китоби ошноӣ ро

نباشد در میان فصلی، کتاب آشنایی را

Агар он ғунча лаб медошт бар афсонаам гӯшӣ

اگر آن غنچه لب می داشت بر افسانه ام گوشی

Ба булбул мечашондам лиззати дастони сарое ро

به بلبل می چشاندم لذت دستان سرایی را

Неи калакам чу шамъи тавр , дорад маҳфили афрӯзӣ

نی کلکم چو شمع طور، دارد محفل افروزی

Забон шуъла омӯзад зи ман оташи навое ро

زبان شعله آموزد ز من آتش نوایی را

Ҳазин , аз малики назмам май Ромади бегонаи маънӣ

حزین ، از ملک نظمم می رمد بیگانه معنی

Саводи шаҳр зиндонаст , табъи рӯстоӣ ро

سواد شهر زندان است، طبع روستایی را