Оташ зада он лаъли қабо , хонаи зин ро

آتش زده آن لعل قبا، خانه زین را

Бар хирмани мо барқи кушодаи сети камӣн ро

بر خرمن ما برق گشاده ست کمین را

Ҳамчун кафи хокӣ ки баради сабзаи зи ҷояш

همچون کف خاکی که برد سبزه ز جایش

Карданд ба мо , сабзи хатони танги замин ро

کردند به ما، سبز خطان تنگ زمین را

Чун муҳраи бозича , диҳад тарҳ ба Тифлон

چون مهره بازیچه، دهد طرح به طفلان

Куфри сари зулфи ту , дили бохтаи дайн ро

کفر سر زلف تو، دل باخته دین را

Он рӯз нишинад ба ҷаҳони нақши муродам

آن روز نشیند به جهان نقش مرادم

Каз бӯса кунам нақши лаби лаъли нигин ро

کز بوسه کنم نقش لب لعل نگین را

Фрёдкаҳи андешаи мӯӣ камар туаст

فریادکه اندیشه موی کمر توست

Зуннори миён , зоҳид саҷҷода нишин ро

زنار میان، زاهد سجاده نشین را

Гуё хати пешонӣат эй Зуҳра ҷабин аст

گویا خط پیشانیت ای زهره جبین است

Берун натавон баради зобрўии ту чин ро

بیرون نتوان برد زابروی تو چین را

Дар пардаи ушшоқи нўоснҷии булбул

در پردهٔ عشّاق نواسنجی بلبل

Кӣ май барад аз ёди ту , глбонки ҳазинро ?

کی می برد از یاد تو، گلبانک حزین را؟