Шоидкаҳ диҳад огаҳӣ аз буии ту мо ро

شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را

Дишаби сари раҳи танги гирифтеми сабо ро

دیشب سر ره تنگ گرفتیم صبا را

Бо синаи афрӯхта оғӯш кушодем

با سینهٔ افروخته آغوش گشادیم

К-эии дида ба роҳати ду ҷаҳон бесару по ро

کای دیده به راهت دو جهان بی سر و پا را

Дерии сет ки аз даврии хоки сркўиӣ

دیری ست که از دوری خاک سرکویی

Дар дидау дил рехтаам хори ҷафо ро

در دیده و دل ریخته ام خار جفا را

Золим бирасон мужда , гар афтод гузорат

ظالم برسان مژده، گر افتاد گذارت

Азкўӣ касе каши сар мо нест , худо ро

ازکوی کسی کش سر ما نیست، خدا را

Ин нағма ба лаб , бехабар аз хеш фитодам

این نغمه به لب، بی خبر از خویش فتادم

Каз хоки раҳати ғолия эй буд сабо ро

کز خاک رهت غالیه ای بود صبا را

Чун боз ба хеши омадам аз олами мастӣ

چون باز به خویش آمدم از عالم مستی

Гуфтам ки бигӯ он санами ҳуши рибо ро

گفتم که بگو آن صنم هوش ربا را

Каз давряти оташ ба ҷаҳон зад , дили гармам

کز دوریت آتش به جهان زد، دل گرمم

Бидодгро , дили шкно , турфаи нигоро

بیدادگرا، دل شکنا، طرفه نگارا

Сӯзади шабу осӯда буд рӯз , хушо шамъ

سوزد شب و آسوده بود روز، خوشا شمع

Қади аҳрқнии ҳҷрки Лайлоу нҳоро

قد احرقنی هجرک لیلا و نهاراً

Мапаснд сияҳи рӯзу парешон , дили ҷамъӣ

مپسند سیه روز و پریشان، دل جمعی

Якбораи макаши азкФи мо , зулфи ду то ро

یکباره مکش ازکف ما، زلف دو تا را

Алқсаҳ , маро бе ту дигар тоб намонда сет

القصه، مرا بی تو دگر تاب نمانده ست

Лни ақдри фии ҳҷрки сброу қроро

لن اقدر فی هجرک صبراً و قرارا

Аҳволи ҳазини дилу дайни бохта ин аст

احوال حزین دل و دین باخته این است

Як раҳ чаҳ шавад тоза кунӣ аҳди вафоро ?

یک ره چه شود تازه کنی عهد وفا را؟