Шқ кардаем пардаи пиндори хеш ро

شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش را

Бепарда дидаем рухи ёри хеш ро

بی پرده دیده ایم رخ یار خویش را

Дар байъгоҳи ишқ ба нархи ҳазор ҷон

در بیعگاه عشق به نرخ هزار جان

Мо мехарем нози харидори хеш ро

ما می خریم ناز خریدار خویش را

Марҳам чаҳ эҳтиёҷ ? ки ошиқи зи сӯзи ишқ

مرهم چه احتیاج؟ که عاشق ز سوز عشق

Хобоанд дар намак , дили аФгори хеш ро

خواباند در نمک، دل افگار خویش را

Аз нақши по ба хоки раҳати мо фитодагон

از نقش پا به خاک رهت ما فتادگان

Афзӯдаем пастии девори хеш ро

افزوده ایم پستی دیوار خویش را

Он булбулам ки май гузаронам ба зери бол

آن بلبلم که می گذرانم به زیر بال

Айёми шодмонии гулзори хеш ро

ایام شادمانی گلزار خویش را

Аз шамъам эй сабо , дами афсурдаи даври дор

از شمعم ای صبا، دم افسرده دور دار

Бигзор то тамом кунам кори хеш ро

بگذار تا تمام کنم کار خویش را

Аз баргу бори орият эй нахли боди даст

از برگ و بار عاریت ای نخل باد دست

Сангини мсоз , дӯши сбкбори хеш ро

سنگین مساز، دوش سبکبار خویش را

эй ҷазбаи ҳимматӣ ки дарин дашти пари фиреб

ای جذبه همّتی که درین دشت پُر فریب

Гум кардаем қофилаи солори хеш ро

گم کرده ایم قافله سالار خویش را

Дар коми зоғ , туъма тӯтӣ макун , ҳазин

در کام زاغ، طعمهٔ طوطی مکن، حزین

Бишнос қадари калаки шукри бори хеш ро

بشناس قدر کلک شکر بار خویش را