Фикандам чокҳо дар ҷайби ҷон бе тобии худ ро

فکندم چاک‌ها در جیب جان بی‌تابی خود را

Кашидам шонае зулфи парешони хобии худ ро

کشیدم شانه‌ای زلف پریشان خوابی خود را

з куштан нест бокам , лек май тарсам ки теғи ту

ز کشتن نیست باکم، لیک می ترسم که تیغ تو

Кунад зойеъи зи хӯни гарми ман , серобии худ ро

کند ضایع ز خون گرم من، سیرابی خود را

Ғами ишқ ту шуд сармояи ъзу қабули ман

غم عشق تو شد سرمایهٔ عزّ و قبول من

Ба ин эксир зар кардам , дили симобии худ ро

به این اکسیر زر کردم، دل سیمابی خود را

Хӯрд аз дасти соҳил , силии тأдиби рухсораш

خورد از دست ساحل، سیلی تأدیب رخسارش

Ба мижгонами фурушади мавҷ агар шодобии худ ро

به مژگانم فروشد موج اگر شادابی خود را

Ҳазин , дар сояи гулшан ба кафи ҷоми ҷамат бояд

حزین ، در سایهٔ گلشن به کف جام جمت باید

Шукуфаи каҷ наад чун афсари доробии худ ро

شکوفه کج نهد چون افسر دارابی خود را