Кашами хат аз саводи хомаи зулфи ънброФшон ро

کشم خط از سواد خامه زلف عنبرافشان را

Ба доғи рашки сӯзади хомҳоми нофи ғизолон ро

به داغ رشک سوزد خامهام ناف غزالان را

зи чоки сина чун хуршеди маҳшари бушковади доғам

ز چاک سینه چون خورشید محشر بشکفد داغم

Гар он гули перҳан чун субҳ бигушоед гиребон ро

گر آن گل پیرهن چون صبح بگشاید گریبان را

Ба ашки худ аз он кони малоҳати ком май гирам

به اشک خود از آن کان ملاحت کام می گیرم

Гулӯ ширин кунад шўроби замзам , каъбаи ҷӯён ро

گلو شیرین کند شوراب زمزم، کعبه جویان را

Ба чашм кам мубин эй каҷи назари захми намоёнам

به چشم کم مبین ای کج نظر زخم نمایانم

Гулистон карда оби ханҷар ӯ , ин хиёбон ро

گلستان کرده آب خنجر او، این خیابان را

Баландаст аз тапиданҳои дили гулбонги ноқўсм

بلند است از تپیدنهای دل گلبانگ ناقوسم

Гузор уфтад ба ин бтхонаҳи кош , он номусулмон ро

گذار افتد به این بتخانه کاش، آن نامسلمان را

Парешони дил , ба шоми тираи бахтӣ улфатӣ дорад

پریشان دل، به شام تیره بختی الفتی دارد

Хаёли зулф Лайлӣ мекунад , хоби парешон ро

خیال زلف لیلی می کند، خواب پریشان را

Хурӯши сина , коми захми дил дар лиззат андозад

خروش سینه، کام زخم دل در لذت اندازد

Намаки чаши доғ маҷнӯнаст шӯри ин биёбон ро

نمک چش داغ مجنون است شور این بیابان را

Шафақи парварда ашкаст , ранги заъфарони зорам

شفق پرورده اشک است، رنگ زعفران زارم

зи рашки сурхи рӯе доғ кардам лолаи зорон ро

ز رشک سرخ رویی داغ کردم لاله زاران را

Ду дастами зери санги саргаронии монда аз умрӣ

دو دستم زیر سنگ سرگرانی مانده از عمری

Мгргирди ниёзами домани нози хиромон ро

مگرگیرد نیازم دامن ناز خرامان را

з ғмхўорӣ фитад дар лаҷаи хӯни синаи чокам

ز غمخواری فتد در لجّه خون سینه چاکم

Ки тӯфонаст мавҷи бахя , ин захми намоён ро

که طوفان است موج بخیه، این زخم نمایان را

На онам каз ҷафои ишқи осон даст бурдорам

نه آنم کز جفای عشق آسان دست بردارم

Ба домони қиёмати мибрми чоки гиребон ро

به دامان قیامت میبرم چاک گریبان را

Дилу ҷон аз хамӯшӣ сӯхт , бояд шамъ маҳфил шуд

دل و جان از خموشی سوخت، باید شمع محفل شد

Шикастани дрглўи зин беш натавон оҳи сӯзон ро

شکستن درگلو زین بیش نتوان آه سوزان را

зи шодӣ баста мегардад забон шиква олудам

ز شادی بسته می گردد زبان شکوه آلودم

Табассумгар ба захмами бишиканади меҳри намакдон ро

تبسم گر به زخمم بشکند مهر نمکدان را

Шикастии роҳ дар ғурбати наёбади навниҳоли ман

شکستی راه در غربت نیابد نونهال من

Паии қатл ки дигар бар шикастии тарафи домонро ?

پی قتل که دیگر بر شکستی طرف دامان را؟

Ситам дар даври чашмати мейри девон мурувват шуд

ستم در دور چشمت میر دیوان مروّت شد

Ба хӯни бигноҳон об додӣ теғи мижгон ро

به خون بیگناهان آب دادی تیغ مژگان را

Бифармо шамъи ман парвонаи гирди сарати гирдам

بفرما شمع من پروانه گرد سرت گردم

Ба дил мапаснд доғи ҳасрати ранги пурафшон ро

به دل مپسند داغ حسرت رنگ پرافشان را

Шаби ҳасрати насибиҳои бахти ман саҳар гардад

شب حسرت‌نصیبی‌های بخت من سحر گردد

Кунигар ҷода назораам , субҳи гиребон ро

کنی گر جادهٔ نظاره‌ام، صبح گریبان را

Ҳазин аз худ шудам дар ҳайрати сунбули биногвашӣ

حزین از خود شدم در حیرت سنبل بناگوشی

зи буии гул буд афсона , хоби навбаҳорон ро

ز بوی گل بود افسانه، خواب نوبهاران را