Комам чашид ҳар чаҳ нигоҳаш итоб дошт

کامم چشید هر چه نگاهش عتاب داشت

Захмам макед то дами шамшер об дошт

زخمم مکید تا دم شمشیر آب داشت

Як рахна нест бе гули доғӣ ба сина ам

یک رخنه نیست بی گل داغی به سینه ام

Дар хонаи чашми равзани ман офтоб дошт

در خانه چشم روزن من آفتاب داشت

Мезад қадам ба водии васфи рахт , магар

میزد قدم به وادی وصف رخت، مگر

Комшб ба кӯча , хомаи мо моҳтоб дошт ?

کامشب به کوچه، خامهٔ ما ماهتاب داشت؟

Зон пиштркаҳи чеҳра ба меарғавон кунӣ

زان پیشترکه چهره به می ارغوان کنی

Доғат чу барги лолаи диламро кабоб дошт

داغت چو برگ لاله دلم را کباب داشت

Ғамгини ним ки лаб нагушӯдӣ ба пурсишам

غمگین نیم که لب نگشودی به پرسشم

Ин бе забони куҷои сару барг ҷавоб дошт ?

این بی زبان کجا سر و برگ جواب داشت؟

Ҳайрати ҳам аз таҳаммули дидор оҷиз аст

حیرت هم از تحمّل دیدار عاجز است

Аз оризи ту , оинаи чашми пар об дошт

از عارض تو، آینه چشم پر آب داشت

Ҷонро паии нисори рахти шамъи дидаи вар

جان را پی نثار رخت شمع دیده ور

Дар остини гиряи по дар рикоб дошт

در آستین گریهٔ پا در رکاب داشت

То буд фикри холу хаттӣ дар хаёли ман

تا بود فکر خال و خطی در خیال من

Ҳар нуқтаам чу нофаи чини машк ноб дошт

هر نقطه ام چو نافهٔ چین مشک ناب داشت

Шуд мавҷи зан ба қулзуми андешаи матлаъӣ

شد موج زن به قلزم اندیشه مطلعی

Аз бас ки набзи хомаи ман изтироб дошт

از بس که نبض خامهٔ من اضطراب داشت

Дар мекашинигор ман аз бас ҳиҷоб дошт

در میکشی نگار من از بس حجاب داشت

Паймона дар кафши арақ офтоб дошт

پیمانه در کفش عرق آفتاب داشت

Дишаб ба кӯй ӯ шудам аз рашки бадгумон

دیشب به کوی او شدم از رشک بدگمان

Ранги шикастаи аҷабӣ моҳтоб дошт

رنگ شکستهٔ عجبی ماهتاب داشت

Зулфаш ба қатлами ин ҳама бераҳм дил набӯд

زلفش به قتلم این همه بی رحم دل نبود

То теғи оҳ , ҷавҳарӣ аз печ ва тоб дошт

تا تیغ آه، جوهری از پیچ و تاب داشت

Зон пештар ки тарҳ шавад нақши обу гул

زان پیشتر که طرح شود نقش آب و گل

Меъмори ишқ , хонаи моро хароб дошт

معمار عشق، خانهٔ ما را خراب داشت

Рӯзӣ ки нақши давлатам аз бӯрё нишаст

روزی که نقش دولتم از بوریا نشست

Махмал ба чашми давлати бедор хоб дошт

مخمل به چشم دولت بیدار خواب داشت

Махфии нмондӣ аз назари нктҳснҷи ман

مخفی نماندی از نظر نکتهسنج من

Девони умр агар варақ интихоб дошт

دیوان عمر اگر ورق انتخاب داشت

Сардӣ расида мекунад оташи талаб , ҳазин

سردی رسیده می کند آتش طلب، حزین

Сармои зуҳди хушк , маро бар шароб дошт

سرمای زهد خشک، مرا بر شراب داشت