Аз бас ки туро хуй , ба ушшоқ гарон аст

از بس که تو را خوی، به عشاق گران است

Бе қадари матоъи сари бозори ту ҷон аст

بی قدر متاع سر بازار تو جان است

Таҳи ҷуръае аз ноз ба гулзор фишондӣ

ته جرعه ای از ناز به گلزار فشاندی

Зон рӯз , лаби ғунчаи зи хуноба кашон аст

زان روز، لب غنچه ز خونابه کشان است

Ҷон рафт ва накардӣ гузарӣ бар сари хокам

جان رفت و نکردی گذری بر سر خاکم

Дил хӯн шуду мағрурии нози ту ҳамон аст

دل خون شد و مغروری ناز تو همان است

Збни пеши чунин дар ?назарет хор набудам

زبن پیش چنین در نظرت خار نبودم

Ҳам базми рақибон шудае , ин гул он аст

هم بزم رقیبان شده ای، این گل آن است

Гар пушти ду то шуд , сари сарви ту саломат

گر پشت دو تا شد، سر سرو تو سلامت

Ғам нест агар пер шудам , ишқ ҷавон аст

غم نیست اگر پیر شدم، عشق جوان است

Гулгуна давлат набӯд дар хури мардон

گلگونه دولت نبود در خور مردان

Ин ғозагарӣ , лоиқи рухсор занон аст

این غازه گری، لایق رخسار زنان است

зи афсонаи гарми ту ҳазин , ҷону дилами сӯхт

ز افسانهٔ گرم تو حزین ، جان و دلم سوخت

Фрёдкаҳи ин нолаи оташ нафасон аст

فریادکه این نالهٔ آتش نفسان است