Бар сар худ диҳадам ҷо , хами покизаи сиришт

بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشت

Хоками он рўзкаҳ дрмикдаҳ хоҳад шуд хишт

خاکم آن روزکه درمیکده خواهد شد خشت

Бор дигар кунадаш котиби иқбол , рақам

بار دیگر کندش کاتب اقبال، رقم

Ҳар чаҳ бар сафҳаи мо , хома тақдир навишт

هر چه بر صفحهٔ ما، خامهٔ تقدیر نوشت

Ҳимматии бадарға , эй пери хроботкаҳи боз

همّتی بدرقه، ای پیر خراباتکه باز

Барад аз каъбаам он зулфи чилипо ба кунишат

برد از کعبه ام آن زلف چلیپا به کنشت

Танагии хотиру афсурдагӣ , аз ёдами барад

تنگی خاطر و افسردگی، از یادم برد

Сояи беду тараби хезии дашту лаби кишт

سایهٔ بید و طرب خیزی دشت و لب کشت

Аз куҷо об хӯрд сабзаи хати лаби ёр ?

از کجا آب خورد سبزه خط لب یار؟

Ин тароват натавон ёфт зи райҳони биҳишт

این طراوت نتوان یافت ز ریحان بهشت

Дил ба хору хаси мижгон , нам хӯнӣ ме дод

دل به خار و خس مژگان، نم خونی می داد

Охир аз сина тФсидаҳам ин донаи буришат

آخر از سینه تفسیده ام این دانه برشت

Даҳри хунсои сифати афтода , на мард ,аст на зан

دهر خنثی صفت افتاده، نه مرد، است نه زن

Кори баси булъаҷаби афтода , на зебо ва на зишт

کار بس بوالعجب افتاده، نه زیبا و نه زشت

Илтифотам набӯд бо сухани хеши ҳазин

التفاتم نبود با سخن خویش حزین

Кӯи димоғӣ ки кунам бӯ , гули гулзори биҳишт ?

کو دماغی که کنم بو، گل گلزار بهشت؟