Ҳазор ранги гули доғ дар канор ман аст

هزار رنگ گل داغ در کنار من است

Ҷунун куҷост ки ҷӯши сияҳи баҳор манаст ?

جنون کجاست که جوش سیه بهار من است؟

зи хоки сӯхтаи хеш , домани афшонӣ

ز خاک سوختهٔ خویش، دامن افشانی

Каминаи саркашии сарви пойдор ман аст

کمینه سرکشی سرو پایدار من است

зи ршҳаҳи қаламам зинда мешавад дилу ҷон

ز رشحهٔ قلمم زنده می شود دل و جان

Зулоли чашмаи ҳайвон ба ҷӯйбор ман аст

زلال چشمه حیوان به جویبار من است

Ба хасм , арса даъвӣ намедиҳад суханам

به خصم، عرصهٔ دعوی نمی دهد سخنم

Ки хома дар кафи андеша , зулфиқор ман аст

که خامه در کف اندیشه، ذوالفقار من است

зи ҷои нхостаҳи биҷо , ғубор ҳастӣ ман

ز جا نخاسته بیجا، غبار هستی من

Ба ҷилва дар дили ин гирд , шаҳсавор ман аст

به جلوه در دل این گرد، شهسوار من است

зи холи кунҷи лабии рафтаи сабру оромам

ز خال کنج لبی رفته صبر و آرامم

Сапанди оташи ғами ҷон беқарор ман аст

سپند آتش غم جان بی قرار من است

Ҳазин агар ба дарозӣ кашад сухан чаҳ кунам ?

حزین اگر به درازی کشد سخن چه کنم؟

Сиёҳи мастии калаки сухани гузор ман аст

سیاه مستی کلک سخن گزار من است