Наҳуфтаам ба хамӯшӣ хаёл рӯй ту ро

نهفته ام به خموشی خیال روی تو را

Мабод каз нафасам бишинаванд буии ту ро

مباد کز نفسم بشنوند بوی تو را

зи санги мӯҳтасиби шаҳр ғам махӯр соқӣ

ز سنگ محتسب شهر غم مخور ساقی

Супурдаем ба пери Муғони сабуии ту ро

سپرده ایم به پیر مغان سبوی تو را

Агар ғалат накунам ҳарфи мо ва ман ғалат аст

اگر غلط نکنم حرف ما و من غلط است

Шунидаам зи лаби хеши гуфтугӯии ту ро

شنیده ام ز لب خویش گفتگوی تو را

Шудаи сети шефтаи булбул ба боғу ҳур ба хулд

شده ست شیفته بلبل به باغ و حور به خلد

Надидаанд гулистони рангу буии ту ро

ندیده اند گلستان رنگ و بوی تو را

Агар ба домани васли ту даст мо нарасад

اگر به دامن وصل تو دست ما نرسد

Кашидаем дар оғӯш , орзӯии ту ро

کشیده ایم در آغوش، آرزوی تو را

Чаҳ хуш буд ки намояд ба мо дилатро гарм

چه خوش بود که نماید به ما دلت را گرم

Муҳаббатӣ ки ба мо гарми сохт , хуии ту ро

محبتی که به ما گرم ساخت، خوی تو را

Шавад з бохтани рангами оташин , лаълат

شود ز باختن رنگم آتشین، لعلت

Чаҳ нозкисти итоби баҳонаи ҷӯии туро !

چه نازکیست عتاب بهانه جوی تو را!

Ба таври ишқи ҳазин , остин фишон гардад

به طور عشق حزین ، آستین فشان گردد

Кулем агар шунӯд , тарзҳоиу ҳўии ту ро

کلیم اگر شنود، طرز های و هوی تو را