Қадаҳ то гирифтам баҳорӣ ба сар рафт

قدح تا گرفتم بهاری به سر رفت

Баҳорӣ магӯ , рӯзгорӣ ба сар рафт

بهاری مگو، روزگاری به سر رفت

Дарозаст чун зулф , мади ҳаётӣ

دراز است چون زلف، مدّ حیاتی

Ки дар сояи глъзорӣ ба сар рафт

که در سایه گلعذاری به سر رفت

Сар омад марои шамъи сони зиндагонӣ

سر آمد مرا شمع سان زندگانی

Ба по шуъла омад , шарорӣ ба сар рафт

به پا شعله آمد، شراری به سر رفت

Касе рафтаи миъроҷи афтодагӣ ро

کسی رفته معراج افتادگی را

Ки чун соя дар раҳгузорӣ ба сар рафт

که چون سایه در رهگذاری به سر رفت

Агар умр ҳар кас ба корӣ ба сар рафт

اگر عمر هر کس به کاری به سر رفت

Марои умр дар пои ёрӣ ба сар рафт

مرا عمر در پای یاری به سر رفت

Нёсудам имрӯз аз бими фардо

نیاسودم امروز از بیم فردا

Ки мастӣ ба фикри хуморӣ ба сар рафт

که مستی به فکر خماری به سر رفت

Савод ҷаҳон чист дар чашми ориф ?

سواد جهان چیست در چشم عارف؟

Саворӣ дар омад , ғуборӣ ба сар рафт

سواری در آمد، غباری به سر رفت

Набудам ҳазин , дар миёни накҳати осо

نبودم حزین ، در میان نکهت آسا

Марои фасли гул дар канорӣ ба сар рафт

مرا فصل گل در کناری به سر رفت