Теғат ба серум хумор нагузошт

تیغت به سرم خمار نگذاشت

Ҳасрат ба дил фигор нагузошт

حسرت به دل فگار نگذاشت

Абри мижа дар гуҳари нисорӣ

ابر مژه در گهر نثاری

Моро зи ту шармсор нагузошт

ما را ز تو شرمسار نگذاشت

Шодем ки гиряҳои мастӣ

شادیم که گریه های مستی

Бар хотири мо ғубор нагузошт

بر خاطر ما غبار نگذاشت

Он сабзаи хат ва он биногваш

آن سبزهٔ خط و آن بناگوش

Номӯси гул ва баҳор нагузошт

ناموس گل و بهار نگذاشت

Доғи дили хастаро ба марҳам

داغ دل خسته را به مرهم

Он турраи машк бор нагузошт

آن طرهٔ مشک بار نگذاشت

Бар дӯш ва барам радои тақво

بر دوش و برم ردای تقوی

Он наргис мегусор нагузошт

آن نرگس میگسار نگذاشت

Бар лавҳи дилами зи ғайри нақшӣ

بر لوح دلم ز غیر نقشی

Ёди ту ба ёдгор нагузошт

یاد تو به یادگار نگذاشت

Бедоди тағофулати марои кишт

بیداد تغافلت مرا کشت

Бо ханҷари ғамза , кор нагузошт

با خنجر غمزه، کار نگذاشت

Ҷони назр висол карда будам

جان نذر وصال کرده بودم

Ҳиҷрони ситеза кор нагузошт

هجران ستیزه کار نگذاشت

Сар бар қидмат ниҳода будам

سر بر قدمت نهاده بودم

Афсӯс ки рӯзгор нагузошт

افسوس که روزگار نگذاشت

Ёдати дилу дидаи ҳазин ро

یادت دل و دیدهٔ حزین را

Шарманда интизор нагузошт

شرمندهٔ انتظار نگذاشت