Дар дил чу ба ёди рух ӯ нури фурӯи рехт

در دل چو به یاد رخ او نور فرو ریخت

Чун тавр , баннои дил маҳҷӯр фурӯрихт

چون طور، بنای دل مهجور فروریخت

Дардии раг ҷон дошт , чунон маҷлисён ро

دردی رگ جان داشت، چنان مجلسیان را

Коғштаҳ ба хӯн , нағмаи зи тнбўри фурӯи рехт

کاغشته به خون، نغمه ز طنبور فرو ریخت

Аз ёди лаб ӯ намак оред , ки марҳам

از یاد لب او نمک آرید، که مرهم

Хӯни гашти вази захми дили носури фурӯи рехт

خون گشت وز زخم دل ناسور فرو ریخت

Ҳршкўаҳ , ки чун гиря ба дил бе ту гиреҳ буд

هرشکوه، که چون گریه به دل بی تو گره بود

Силӣ шуд ва аз дидаи маҳҷӯри фурӯи рехт

سیلی شد و از دیدهٔ مهجور فرو ریخت

Ҳар абр ки бархест зи дарёии сиришкам

هر ابر که برخاست ز دریای سرشکم

Борон таҷаллӣ шуд ва дар таври фурӯи рехт

باران تجلی شد و در طور فرو ریخت

Сар дар раҳати ороиш дораст ҳазин ро

سر در رهت آرایش دار است حزین را

Лаълат ба лабаш , бодаи Мансури фурӯи рехт

لعلت به لبش، بادهٔ منصور فرو ریخت