Маҷнӯни марои шӯри ту бепоу сари андохт

مجنون مرا شور تو بی پا و سر انداخت

Кӯҳи ғами ишқи ту маро аз камари андохт

کوه غم عشق تو مرا از کمر انداخت

Мушкил ки ба Кувайт расад ин ранг парида

مشکل که به کویت رسد این رنگ پریده

Симурғи дарин роҳи хатарнок , пурандохт

سیمرغ درین راه خطرناک، پرانداخت

То чашми сияҳи масти ту ошиқи кашии омухт

تا چشم سیه مست تو عاشق کشی آموخت

Аз ҳар ду ҷаҳон , қоида дод барандохт

از هر دو جهان، قاعدهٔ داد برانداخت

Бар хок дарат пораи дили рехти сиришкам

بر خاک درت پارهٔ دل ریخت سرشکم

Дар кӯии ту ин қофила , бори сафари андохт

در کوی تو این قافله، بار سفر انداخت

Ҳамчун ҷараси афсона фурушаст хурӯшам

همچون جرس افسانه فروش است خروشم

Битобии дили оҳи маро аз асари андохт

بیتابی دل آه مرا از اثر انداخت

Аз захм шавад ҷавҳари шамшер , намоён

از زخم شود جوهر شمشیر، نمایان

Донист туро ҳар ки ба ҳолами назари андохт

دانست تو را هر که به حالم نظر انداخت

То бӯсаи он ҳасани глўсўз чаҳ бошад

تا بوسهٔ آن حسن گلوسوز چه باشد

Номи лаби ту , коми маро дар шукри андохт

نام لب تو، کام مرا در شکر انداخت

Нашинохта будем дарии ғайр дар дил

نشناخته بودیم دری غیر در دل

Моро ба чаҳ тақсир , фалак дар ба дар андохт ?

ما را به چه تقصیر، فلک در به در انداخت؟

Дар ишқ надонам ки вафо чун ва ҷафо чист

در عشق ندانم که وفا چون و جفا چیست

Ин дарди гиронмоя , маро бе хабари андохт

این درد گرانمایه، مرا بی خبر انداخت

эй хилватёни алҳзр аз ишқи фусунгар

ای خلوتیان الحذر از عشق فسونگر

Моро ба забони ҳамаи кас чун хабари андохт

ما را به زبان همه کس چون خبر انداخت

Ишқаст ҳазин , фош бигӯям ки бидонанд

عشق است حزین ، فاش بگویم که بدانند

Ин шуъла , ки дар хирмани ҷонами шарари андохт

این شعله، که در خرمن جانم شرر انداخت