Дил дар ҳарими васли ту , поро нигаҳ надошт

دل در حریم وصل تو، پا را نگه نداشت

Доғами азин сапанд ки ҷоро нигаҳ надошт

داغم ازین سپند که جا را نگه نداشت

Равшан нашуд чароғи дилу дидааш чу шамъ

روشن نشد چراغ دل و دیده اش چو شمع

Ҳар сар ки зери теғи ту поро нигаҳ надошт

هر سر که زیر تیغ تو پا را نگه نداشت

Пинҳон нагашт дар дили сад чок , рози ишқ

پنهان نگشت در دل صد چاک، راز عشق

Ин хонаи шикаста , ҳаворо нигаҳ надошт

این خانهٔ شکسته، هوا را نگه نداشت

Дарюзаи нигоҳӣ аз он шоҳи доштам

دریوزهٔ نگاهی از آن شاه داشتم

Бигузашт саргарону гадоро нигаҳ надошт

بگذشت سرگران و گدا را نگه نداشت

Лаби ташнатар зи ғайрати ишқам ба хӯни ашк

لب تشنه تر ز غیرت عشقم به خون اشک

Дар дидаи хоки он кафи поро , нигаҳ надошт

در دیده خاک آن کف پا را، نگه نداشت

Фрсўд аз иштиёқи сагати устихони ман

فرسود از اشتیاق سگت استخوان من

Афсӯси азу , ки ҳақи вафоро нигаҳ надошт

افسوس ازو،که حق وفا را نگه نداشت

Калакат нашуд хамӯш ҳазин , дар баҳору дай

کلکت نشد خموش حزین ، در بهار و دی

Ин андалеби маст , наворо нигаҳ надошт

این عندلیب مست، نوا را نگه نداشت