Ҳайронии ман муҳаррами он рӯй чу моҳ аст

حیرانی من محرم آن روی چو ماه است

Ин дидаи чароғии сет ки бедӯд сиёҳ аст

این دیده چراغی ست که بی دود سیاه است

Равнақи даҳ ҳасанаст фаровонии ошиқ

رونق ده حسن است فراوانی عاشق

Ороиши рухсора ӣ шаҳ , гирд сипоҳ аст

آرایش رخساره ی شه، گرد سپاه است

Дили хона тиҳӣ карда зи худ , то ту даройӣ

دل خانه تهی کرده ز خود، تا تو درآیی

Чун ҳалқа ӣ дар , дида ӣ мо чашм ба роҳ аст

چون حلقه ی در، دیده ی ما چشم به راه است

Шояд ки асар шона занад , зулфи иҷобат

شاید که اثر شانه زند، زلف اجابت

То пораи дил дар шикани турра оҳ аст

تا پارهٔ دل در شکن طرهٔ آه است

Тӯҳмат ба аҷали бастаи абаси муфтии миллат

تهمت به اجل بسته عبث مفتی ملت

Бар маҳзари ҷонбозии мо ишқ гувоҳ аст

بر محضر جانبازی ما عشق گواه است

Сайёди марои дида ӣ ман ҳалқа ӣ домии сет

صیاد مرا دیده ی من حلقه ی دامی ست

Мижгони тамошои нигаҳон , меҳр гиёҳ аст

مژگان تماشا نگهان، مهر گیاه است

Ҷое ки диҳад пери Муғони ҷоми сабӯҳӣ

جایی که دهد پیر مغان جام صبوحی

Ъзристи туро тавба , ки бадтари з гуноҳ аст

عذریست تو را توبه، که بدتر ز گناه است

Дар доман азлат башикан пои талаб ро

در دامن عزلت بشکن پای طلب را

Ғарболи сифати арса ӣ гетии ҳама чоҳ аст

غربال صفت عرصه ی گیتی همه چاه است

Ғами бори кушояд чу ба сари вақт ман ояд

غم بار گشاید چو به سر وقت من آید

Дар раҳ гузарад ҳар ки , дилами қофила гоҳ аст

در ره گذرد هر که، دلم قافله گاه است

Талхии каши паймона ӣ марди афкани умрам

تلخی کش پیمانه ی مرد افکن عمرم

Ҳар мӯ ба тани хастаи ман мор сиёҳ аст

هر مو به تن خستهٔ من مار سیاه است

Чун шамъи дилу дида кадомаст ҳазин ро

چون شمع دل و دیده کدام است حزین را

Чашму дили ошиқи ҳамаи ашку ҳама оҳ аст

چشم و دل عاشق همه اشک و همه آه است