Рӯзӣ ки ҳуҷҷат аз халқ , хоҳанд дар қиёмат

روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامت

Рӯй ту ҳуҷҷати мост , эй қиблаи гоҳи ҳоҷат

روی تو حجّت ماست، ای قبله گاه حاجت

Бар гирди хеши солик , пайваста мекунад сайр

بر گرد خویش سالک، پیوسته می کند سِیر

Каз нуқтаи бдоит , сар бар занад ниҳоят

کز نقطهٔ بدایت، سر بر زند نهایت

Ошиқ чу аз харобот бар баст рахт ҳастӣ

عاشق چو از خرابات بر بست رخت هستی

Аввали қадами дарин раҳ , шуд манзили иқомат

اوّل قدم درین ره، شد منزل اقامت

Натавон ба теғ , дилро аз меҳр ӯ баридан

نتوان به تیغ، دل را از مهر او بریدن

Лоиқтъи алмҳбўни ман ҷарҳаи алмломт

لایقطع المحبّون من جرحهٔ الملامت

Дар кӯй ӯ кашидем , чун кӯҳи по ба доман

در کوی او کشیدیم، چون کوه پا به دامن

Гар теғи боради ӣнҷо , моу сари итоат

گر تیغ بارد اینجا، ما و سر اطاعت

Ҷавру ҷафои бубинем , меҳр ва вафо ндонем

جور و جفا ببینیم، مهر و وفا ندانیم

Ғарқем дар муҳаббат , на шукру неи шикоят

غرقیم در محبت، نه شکر و نی شکایت

Дар кӯии никномон , расвои хос ва омем

در کوی نیکنامان، رسوای خاص و عامیم

Зоҳиди бҳли маломат , сӯфӣ бирав саломат

زاهد بهل ملامت، صوفی برو سلامت

Кӣ мешавад ба даврон , ма дар муҳоқ монад

کی می شود به دوران، مه در محاق ماند

Маҳрӯм кӣ гузоранд , аз партави аноят ?

محروم کی گذارند، از پرتو عنایت؟

Теғ бараҳна бошад , тан дар кафани ҳазин ро

تیغ برهنه باشد، تن در کفن حزین را

Чун бигузарӣ зи хокаш , магзар ба расми одат

چون بگذری ز خاکش، مگذر به رسم عادت