Куну макон ба зери нигин қаноат аст

کون و مکان به زیر نگین قناعت است

Мӯри маро ба малики сулаймон чаҳ ҳоҷат аст

مور مرا به ملک سلیمان چه حاجت است

Ҷӯш гуласту шореъи майхона баста нест

جوش گل است و شارع میخانه بسته نیست

Сӯфӣ , ба хонақоҳи нишастан ҳамоқат аст

صوفی، به خانقاه نشستن حماقت است

Дар пои хами суҷуд саҳаргоҳам орзӯаст

در پای خم سجود سحرگاهم آرزوست

Бархез эй ҳариф ки ҳангом тоъат аст

برخیز ای حریف که هنگام طاعت است

Зоҳид , ба оби теғи гулӯ тар кун ва бибин

زاهد، به آب تیغ گلو تر کن و ببین

Кавсари куҷо ба лиззати шаҳд шаҳодат аст

کوثر کجا به لذت شهد شهادت است

Гулшан касе ба гӯша гулхан наме диҳад

گلشن کسی به گوشه گلخن نمی دهد

Рафтан ба ҷинат аз сркўит шноът аст

رفتن به جنت از سرکویت شناعت است

Бо халқи рӯзгор ба шафқат мадор кард

با خلق روزگار به شفقت مدار کرد

Ореи ҳазини хастаи сазоӣ маломат аст

آری حزین خسته سزای ملامت است