Туро чаҳ ғам ки ба дарди ту мубталое ҳаст ?

تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟

Марост ғам ки надонистае вафое ҳаст

مراست غم که ندانسته ای وفایی هست

Ба офтоб чаро теғ матлаъам накушуд

به آفتاب چرا تیغ مطلعم نکشد

Маро ки дар назар , абрӯӣ длгшоиӣ ҳаст

مرا که در نظر، ابروی دلگشایی هست

Чаҳ бастае раҳи пайғом , муҳаррамон чу шуданд

چه بسته ای ره پیغام، محرمان چو شدند

Кабӯтари ҳарамӣ , қосид сабое ҳаст

کبوتر حرمی، قاصد صبایی هست

Ба дида , аз мижаи гулгун тараст ҳар хораш

به دیده، از مژه گلگون تر است هر خارش

Ба роҳи кӯии ту , ринди бараҳна пое ҳаст

به راه کوی تو، رند برهنه پایی هست

Самоъи хотири шӯридагон ба мутриб нест

سماع خاطر شوریدگان به مطرب نیست

Ба водӣ эй ки манам , нола ӣ дарое ҳаст

به وادی ای که منم، ناله ی درایی هست

Хароб мекунад охири зи сайли гиряи маро

خراب می کند آخر ز سیل گریه مرا

Миёна ӣ ману дил , турфа моҷарое ҳаст

میانه ی من و دل، طرفه ماجرایی هست

Ҳазин ба хотири худ ёди хайр , раҳ надиҳӣ

حزین به خاطر خود یاد خیر، ره ندهی

Даруни хилвати дили ёр ошноӣ ҳаст

درون خلوت دل یار آشنایی هست