То шамъи ман зи дидаи шаби зинда дор рафт

تا شمع من ز دیدهٔ شب زنده دار رفت

Дӯд аз серуми баромаду ашк аз канор рафт

دود از سرم برآمد و اشک از کنار رفت

Дар печу тоби ҳалқаи он зулфи хам ба хам

در پیچ و تاب حلقه آن زلف خم به خم

Корӣ ки кард , дасту дили ман з кор рафт

کاری که کرد، دست و دل من ز کار رفت

Афсона кам кунед ки ҷӯшед гиря ам

افسانه کم کنید که جوشید گریه ام

Хобам кунун зи дидаи ахтар шумор рафт

خوابم کنون ز دیده اختر شمار رفت

Ошуфтааст ҳалқаи шӯридагон , магар

آشفته است حلقهٔ شوریدگان، مگر

Ҳарфӣ аз он ду силсила тобдор рафт ?

حرفی از آن دو سلسلهٔ تابدار رفت؟

Оташи з нолаам ба хас ошён фитод

آتش ز ناله ام به خس آشیان فتاد

Хорӣ ки буд аз чаманами ёдгор , рафт

خاری که بود از چمنم یادگار، رفت

Дигар магар мем чу сабу , дар гулӯ кунед

دیگر مگر میم چو سبو، در گلو کنید

Дасти ман аз киришмаи соқии з кор рафт

دست من از کرشمهٔ ساقی ز کار رفت

эй содаи дил , вафои ҳарифон назора кун

ای ساده دل، وفای حریفان نظاره کن

Гул нокашида соғари худро , баҳор рафт

گل ناکشیده ساغر خود را، بهار رفت

Як раҳ , гузар ба хок нишинон наме кунӣ

یک ره، گذر به خاک نشینان نمی کنی

Умрам чу нақши по ба раҳ интизор рафт

عمرم چو نقش پا به ره انتظار رفت

Зини ҷон бенафас чаҳ навои хиздти ҳазин

زین جان بی نفس چه نوا خیزدت حزین

Аз соз нғмҳоӣ натаровад , чу тор рафт

از ساز نغمهای نتراود، چو تار رفت