Ишқаст ба дили шӯри биёбони қиёмат

عشق است به دل شور بیابان قیامت

Бар доғ нигун карда намакдони қиёмат

بر داغ نگون کرده نمکدان قیامت

Носеҳ , ту ба расвои мо парда мапуашон

ناصح، تو به رسوایی ما پرده مپوشان

Ин чоки гузаштаи сети зи домони қиёмат

این چاک گذشته ست ز دامان قیامت

Дар санг чаҳ миқдор буд ҷилваи шарар ро

در سنگ چه مقدار بود جلوه شرر را

Тангаст ба маҷнӯни ту майдони қиёмат

تنگ است به مجنون تو میدان قیامت

Имрӯзи баради шӯриши дили равнақи фардо

امروز برد شورش دل رونق فردا

Барчӣда шуд аз ишқи ту дукони қиёмат

برچیده شد از عشق تو دکان قیامت

Чун ғунча кашида сети ҳазин , сар ба гиребон

چون غنچه کشیده ست حزین ، سر به گریبان

Аз хиҷлати девони ту , девони қиёмат

از خجلت دیوان تو، دیوان قیامت